FIREFLY

In the dark
I was thrown into a car like bus
Became a human like others at first
I don't know where is this vehicle from
Or how far the journey it has had
What I started to do is studying myself,
And around me, and further, and the rest of that
Started with Hi, Hello, A, B, C, D, 1, 2, 3, 4, 5
All that known, all that shown , all that described
You do the same no matter you like or you don't
Each thing is a machine inside machine till it broke
we speak the language that most possible
We share the knowledge that most available
Ask myself or traveling-mates "what is next stop?"
Or "Where are we going to?, these answers are lost
This is a growing and flowing life that you can't get off
On this never ending road,
There are cars that dead, cars that fixing, cars that going
Each one holds one-way-ticket to where without knowing
The coming cars from the front are heading to where we from
Wave a hand's up "Hello", we are heading to where they from
We generally know about the town they are going to hit
They generally know about the town we are going to hit
What a poor human being!
We both have failed to share it by a constant life in opposite
Are we going/coming? or Are they going/coming?
The hidden answers is no one's going or coming
We the current human are lucky to have the map for the journey
But the map only represent past history, all we get is a possibility
Crawling into unknown territory is full of unexpected uncertainties
No excuse or apology, the life we deal with, the life we feel it,
The life we directed as, the life we arrived at has no reinforcement
Rise the pride-flag up the highest you can in your days of existence
Fight the toughest work the nicest you can in your ways of techniques
We here in the dark are only for a moment, a moment of entire character
As a car inside car, as a driver inside passenger, as a passenger inside driver,
No matter what position you are in, on this road, we all are traveling visitors
Here I am as the driver, my children and my wife in the car as the passengers
Through the thick darkness wall, I control and hold the whole night and drive
Not noticing that I've arrived at my the final last stop means all my duty's done
As my car's fucked up I look back inside the car there is absolutely no one
This is perfectly peaceful cemetery
A brand new day-light is shinning
Memory in the darkness's over
Mausoleums are the only artistic architecture ever last in human culture!!!

A'karikz Yannaing

THE SECOND SECOND
19-05-2013

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

(၇ ၾကိဳး ဂစ္တာ)

၆ ၾကိဳးနဲ႔ တီးလို႕ မရတဲ့ေကာင္ဟာ
ခင္ဗ်ားတို႔ ဂီတမွာ လူရာမဝင္ခဲ့ဘူး
၉၀ ခုမ်ား မတိုင္ခင္ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္
စင္ေအာက္မွာ
က်ဳပ္ တစ္ေယာက္တည္း Rock ေနခဲ့ရတယ္။

ဟုတ္တယ္ဗ်ာ...က်ဳပ္ဟာ လူမဟုတ္ဘူး
သမားရိုးက် အေတြးအေခၚေသေတြနဲ႕ တီးခတ္
ခင္ဗ်ားတို႕ က်ဳပ္ ကို မရဘူး မဟုတ္လား
က်ဳပ္ အမ်ားၾကီး စဥ္းစားခဲ့တယ္
လူဟာ လူသံ မထြက္ရင္ လူ မျဖစ္ရေတာ့ဘူးလား
က်ဳပ္ အမ်ားၾကီး စဥ္းစားခဲ့တယ္
လူ႔ ဂီတဟာ ဒါ အကုန္ပဲလား
က်ဳပ္ အမ်ာၾကီး စဥ္းစားခဲ့တယ္
If You don't like 70s music, you don't like music လို႔
ခင္ဗ်ားတို႕ ဂီတ အလင္းေပါက္ကို ပိတ္ဆို႕ ခဲ့တယ္
က်ဳပ္ အမ်ားၾကီး စဥ္းစားခဲ့တယ္
80s metal Rules ဆိုျပီး
ခင္ဗ်ားတို႕ လူမိုက္ Tattoo ေတြနဲ႕ ျဖဲေျခာက္ခဲ့တယ္
က်ဳပ္ အမ်ားၾကီး စဥ္းစားခဲ့တယ္
လက္သန္း မသံုးနိုင္တဲ့ Solo သမားကို ခင္ဗ်ားတို႕ ဟားတိုက္ေလွာင္ခဲ့တယ္
က်ဳပ္ အမ်ားၾကီး စဥ္းစားခဲ့တယ္
Rock will never die ဆိုျပီး
ခင္ဗ်ားတို႕က အင္ပါယာၾကီး လုပ္ခဲ့တယ္
က်ဳပ္ အမ်ားၾကီး စဥ္းစားခဲ့တယ္

က်ဳပ္ဟာ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္
က်ဳပ္ လည္ေခ်ာင္းထဲမွာ လူအမ်ားသံနဲ႕ မတူတဲ့ လူသံ တစ္ခု ရွိတယ္
အဲဒါကို ေထြးထုတ္ဖို႕ က်ဳပ္ စဥ္းစားခဲ့တယ္
က်ဳပ္ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္
တစ္ေယာက္တည္း
စင္ေအာက္မွာ။

ရွိျပီးသားအေတြးအေခၚအိုေတြနဲ႔ တီးခတ္
ရွိျပီးသား အသံေတြနဲ႔ပဲ ခင္းဗ်ာတို႕ ေက်နပ္
က်ဳပ္က မဝဘူး၊ က်ဳပ္ တစ္ဘဝတည္း ကြဲဦးေပါ့
အရူးတစ္ေကာင္လိုေတာ့ ဂစ္တာကို စိုက္ ၾကည့္ေနခဲ့မိတယ္
ရွိျပီးသား သီအိုရီအိုေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္
ရွိျပီးသား သံစဥ္အိုေတြနဲ႔ပဲ ခင္ဗ်ားတို႔ ျပီးေျမာက္
က်ဳပ္က မေလာက္ဘူး၊ က်ဳပ္တစ္ေယာက္တည္း လြဲဦးေပါ့
အရူးတစ္ေကာင္လိုေတာ့ ဂစ္တာကို ပိုက္ ၾကည့္ေနခဲ့မိတယ္။

ေဝါ့ကနဲ ထိုးအန္လိုက္တဲ့ က်ဳပ္ရဲ႕အသံ
၆ ၾကိဳးနဲ႕ ဝန္းရံဖမ္းခ်ဳပ္
လံုးဝ ျပဳတ္က် ကြဲသြားတယ္
ေဝါ့ကနဲ ထပ္ ထိုးအန္
ထပ္ ဖမ္းခ်ဳပ္
ထပ္ ျပဳတ္က် ကြဲတယ္
ေဝါ့ကနဲ ထပ္ျပီး ထိုးအန္
ထပ္ျပီး ဖမ္းခ်ဳပ္
ထပ္ျပီး ျပဳတ္က် ကြဲတယ္
ဝုန္းကနဲ ဂစ္တာကို က်ဳပ္ ေပါက္ခြဲျပီး
ပံုေသနည္းေတြကို က်ဳပ္ ေက်ာခိုင္းထြက္ခဲ့တယ္။

က်ဳပ္ရဲ႕အသံကို ေဘာ္လံုးထဲ ထည့္ ကန္ၾကည့္တဲ့အခါ
ဂိုးတုိင္ဟာ နိမ့္ေနတယ္
က်ဳပ္ရဲ႕အသံကို ဝါက် တစ္ခုထဲ ထည့္ ဖတ္ၾကည့္တဲ့အခါ
ဂရမ္မာေတြ မွားေနတယ္
က်ဳပ္ရဲ႕အသံကို Anti-Virus လုပ္ျပီး အြန္လိုင္းေပၚ လႊတ္တင္ၾကည့္တဲ့အခါ
ဘယ္ကြန္ျပဴတာမွ လက္မခံဘူး
က်ဳပ္ရဲ႕အသံကို ပိုက္ဆံတစ္ရြက္ လုပ္ျပီး ေစ်းကြက္သြင္းၾကည့္တဲ့အခါ
ဘယ္ ေရာင္းသူ ဝယ္သူမွ မသံုးၾကဘူး။

က်ဳပ္ရဲ႕အသံ...က်ဳပ္ရဲ႕အသံ...က်ဳပ္ရဲ႕အသံ
စင္ေအာက္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ညံေနခဲ့တယ္။

အလင္းမျဖစ္တဲ့ေကာင္
အေမွာင္ေရာ မျဖစ္နိုင္ဘူးလား
က်ဳပ္စဥ္းစားတယ္
မူးမူးမွားမွား ထူးထူးျခားျခား ေတြးလာတယ္
အေတြးဟာ အခန္းနံရံမွာ ထြန္းထားတဲ့ Black Light နဲ႔
လင္းကနဲ ဝင္တိုက္ကြဲတယ္
Black Light ဟာ အေျဖပဲ။

ရိုက္ခြဲထားတဲ့ ဂစ္တာေတြနဲ႕
၇ၾကီဳးဂစ္တာကို က်ဳပ္ တီထြင္တယ္
ေဝါ့ကနဲ က်ုဳပ္ရဲ႕အသံကို ထိုးအန္ခ်
၇ၾကိဳးနဲ႕ ဖမ္းဆ ျဖန္႔ခ်ဳပ္လိုက္ရင္
သူ႔သံစဥ္ေတြ သူ႕နုတ္စ္ေတြထဲမွာ ဂြင္က် ျမဳပ္ဝင္လို႕
ဟာာ....က်ဳပ္ လူျဖစ္ျပီထင္တယ္။

ဒါဟာ Nu-Metal ပဲ
ဒါဟာ Alternative ပဲ
ဒါဟာ Prog-Metal ပဲ
ဒါဟာ Y2K ပဲ
စင္ေပၚမွာ က်ဳပ္ ဟစ္ ပြင့္ ေပါက္ ကြဲ
တစ္ေယာက္တည္းမွသည္ ႏွစ္ေယာက္တြဲ
ႏွစ္ေယာက္တြဲမွသည္ တစ္ဝိုင္း
တစ္ဝိုင္းမွသည္ မ်ိဳးဆက္တစ္ခက္
လူသံ မထြက္တဲ့ေကာင္ေတြ လူ ျဖစ္ခဲ့ျပီ။

ဒါေပမဲ့
လူဆိုတာ တစ္ေယာက္ တစ္မ်ိဳးစီ ေကာင္ေတြပါ
၇ၾကိဳး ဂစ္တာဆိုတာ
ကိုယ့္ကီး ကိုယ့္လက္ကြက္နဲ႕ ကိုယ္သံစဥ္ကို သီးျခား ခ်ိန္ တီးရတဲ့
ေသာက္..ဂြစာေကာင္ေတြ
အဲဒီ ဂြစာေကာင္ေတြရဲ႕ ဂီတျပင္းအား
အခု ခင္ဗ်ားကို နားမုဒိန္းက်င့္ေနျပီ မဟုတ္လား ဟား ဟား ဟား။ ။


( Heavy Metal ရဲ႕ ျမန္ဆန္ သြက္လက္ စိပ္လြန္းတဲ့ Solo ေတြကို မၾကိဳက္ဘူး၊...6 ၾကိဳး ဂစ္တာဟာ သံေသး သံေညာင္ေတြ ညွစ္ထုတ္လို႔ မရဘူး၊... လိုခ်င္တဲ့ Heavy Riff ကိုလည္း မရဘူး ဆိုျပီး... Ibanez 7 stings Guitar ကို တီထြင္ခဲ့တဲ့ KORN's Guitarists Munky & Head အတြက္ ဂုဏ္ျပဳေရးဖြဲ႕ပါတယ္... ေစာက္တလြဲ Head က Born Again Christian ျပန္ျဖစ္သြားျပီး အခု တရားေဟာဆရာ လုပ္ေနတယ္...)

သုအိုင္စံ
၁၈-၀၅-၂၀၁၃

Unlike ·

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

သူပုန္ေက်ာင္သားတစ္ဦးရဲ႕မာရသြန္ခရီး (ထက္ေအာင္ေက်ာ္).ဒီစာအုပ္ကို ျပည္တြင္းမွာ တရားဝင္ ဝယ္ဖတ္ႏိုင္ပါျပီ

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

သမၼတၾကီးမြဲေတေနသည္ (သို႔မဟုတ္) José Mujica

သမၼတၾကီးမြဲေတေနသည္ (သို႔မဟုတ္) José Mujica

     ကမာၻေပၚက အလွဴအတန္းမ်ားအေၾကာင္းကုိ တစ္ခါတစ္ခါေတြးေနမိပါတယ္။ ကြမ္း၀ယ္ရာကအအမ္းျပန္ရတဲ့ အေၾကြတစ္ရာကို လမ္းေပၚထိုင္ေနတဲ့ အဘြားအိုဆီ လွဴလိုက္တယ္။ ဒါက ေသးေသးမႊားမႊား။ သူငယ္ခ်င္းအေယာက္သံုးေလးဆယ္စုျပီး စားနပ္ရိကၡာနဲ႔ေဆး၀ါးအခ်ိဳ႕ကို ဒုကၡသည္ေတြဆီလွဴလိုက္တယ္။ ဒါက တစ္ပုိင္တစ္နိုင္။ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာကို မည္သည့္လုပ္ငန္းစုၾကီးမွ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္းထံ အလွဴေငြေပးအပ္လွဴဒါန္းပြဲအခမ္းအနားဆိုျပီး အခမ္းအနားၾကီးတစ္ခုက်င္းပလို႔ လွဴလိုက္တယ္။ ဒါက ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္။ ရွိေစေတာ့။ ဘယ္လိုလွဴပံုတန္းပံုမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ လက္ကမ္းသူေရာ၊ လက္ခံသူေရာ၊ ျမင္ရၾကားရသူေရာ သံုးဦးသံုးဖက္စိတ္ၾကည္နူးစရာေကာင္းလွတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြပါပဲ။ ေထာင္ျမင္ ရာစြန္႔ေသာ အလွဴမ်ားက လြဲလို႔၊ ေညာင္ပင္ၾကီးရခ်င္လို႔ ေညာင္ေစ့ေလးပ်ိဳးေသာ အလွဴမ်ားက လြဲလို႔၊ ငါးစိမ္းကိုျမင္လို႔ ငါးကင္ပစ္ေသာ အလွဴမ်ားက လြဲလို႔၊ ပြဲလန္႔တုန္း ဖ်ာ၀င္ခင္းေသာ အလွဴမ်ားက လြဲလို႔ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ခင္ဗ်ားတို႔ ေပးကမ္းလိုက္ေသာ အရာမ်ားဟာ ကိုယ့္ပိုင္ဆိုင္မႈ၊ ကိုယ့္ေ၀စုထဲက အစိတ္အပိုင္းေသးေသးကေလးတခ်ိဳ႕ပါ။ ဘယ္သူကမ်ား "ငါ့မွာတစ္ေသာင္းရွိတယ္။ ေရာ့ နင္ငါးေထာင္၊ ငါငါးေထာင္လို႔"လမ္းေဘးက ကေလးငယ္ကို ေပးမွာလဲ။ ဘယ္သူကမ်ား "ကၽြန္ေတာ့္မွာ ကားသံုးစီးရွိတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ နွစ္စီးယူလိုက္"လို႔ ေပးမွာလဲ။ ကိုယ့္ေ၀စုထဲက၊ ကိုယ့္ရပိုင္ခြင့္ထဲက တစ္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္(သို႔မဟုတ္)အားလံုးနီးနီးကို ေပးလွဴလိုက္သူေတြရွိပင္ရွိေသာ္ျငား ဒီလိုလူေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ခ်ိဳးေရတြက္နိုင္တယ္မဟုတ္လား။ ဒီလိုလူနည္းစုထဲမွာမွ နိုင္ငံေတာ္အၾကီးအကဲတစ္ေယာက္လည္း ပါ၀င္ေနတာကျဖင့္ ထူးဆန္းမႈတစ္ခုလို႔ ခံစားမိတာပါပဲ။ ေပးသူထက္ ယူသူေတြမ်ားေသာ ေဟာဒီကမာၻၾကီးေပၚမွာေလ။

    ငယ္စဥ္က ႏြမ္းပါးနံုခ်ာေသာဘ၀၊ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးေျပာက္က်ားရဲေဘာ္ဘ၀၊ သည့္ေနာက္ အက်ဥ္းစံဘ၀၊ သည့္ေနာက္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ဘ၀၊ ၀န္ၾကီးဘ၀တို႔ကေန ေနာက္ဆံုး သမၼတၾကီးဘ၀အထိ တက္လွမ္းလာခဲ့သူပါ။ ကမာၻ႔အဆင္းရဲဆံုးသမၼတၾကီးလို႔ အားလံုးကခ်စ္စနိုးနဲ႔ ေခၚေ၀ၚၾကပါတယ္။ သူကေတာ့ ဥရုေဂြးနိုင္ငံသမၼတၾကီး José Mujica ပါ။ စပိန္ဘာသာစကားအရ ဇို(ရွိႈ)ေဆးမူဇီ(ရွီ)ကာလို႔ အသံထြက္ရတဲ့ သူ႔ကို ၁၉၃၅ခုနွစ္၊ ေမလ ၂၀ရက္ေန႔မွာ စပိန္ႏြယ္ဖြားဖခင္ Demetrio Mujica နဲ႔ အီတာလ်ံႏြယ္ဖြားမိခင္ Lucy Cordano တို႔ကေန ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ အသက္(၅)နွစ္အရြယ္မွာ ဖတဆိုးျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ မူဇီကာေလးဟာ မိခင္နဲ႔အတူ ဘ၀ကို ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာျဖတ္သန္းခဲ့ရပါတယ္။ စပ်စ္ျခံေသးေသးေလးကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေနရင္းနဲ႔ နိုင္ငံရဲ႕အေရးအေပၚ စိတ္၀င္စားလာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၆၀ျပည့္နွစ္၀န္းက်င္မွာ ဆင္းရဲတဲ့ၾကံခင္းအလုပ္သမားမ်ားနဲ႔
ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အစျပဳခဲ့ၾကတဲ့ Tupamaros ဆိုတဲ့ေတာ္လွန္ေရးၾကီးတစ္ရပ္ အသက္၀င္လာပါတယ္။ ၁၉၇၁ခုနွစ္မွာေတာ့ မူဇီကာဟာ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ အျခားရဲေဘာ္ေတြနဲ႔အတူ အဖမ္းဆီးခံခဲ့ရပါတယ္။ သူဟာ နိုင္ငံေတာ္အဆင့္အေရးၾကီးအက်ဥ္းသားအျဖစ္ ၁၄နွစ္ေက်ာ္ေထာင္နန္းစံျပီးခ်ိန္ ၁၉၈၅ခုနွစ္မွာေတာ့ ဥရုေဂြးနိုင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီလမ္းကိုေလွ်ာက္တဲ့ နိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီအခ်ိန္ထိ မူဇီကာဟာ ဘ၀ၾကမ္းၾကမ္းနိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ အျဖစ္သာ ရွိေနပါေသးတယ္။ ေထာင္ကထြက္ျပီး ၇နွစ္အၾကာမွာ မူဇီကာဟာ သူယံုၾကည္ရာ နိုင္ငံေရးခံယူခ်က္အတြက္ တရား၀င္ပါတီတစ္ခု တည္ေထာင္နိုင္ေအာင္ၾကိဳးပမ္းပါေတာ့တယ္။ ယာသီညြန္႔ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ႔ကလည္း ခြင့္ျပဳေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၉၄အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ျပီး ၁၉၉၉မွာေတာ့ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္
ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ပါတယ္။ မူဖီကာရဲ႕ စည္းရံုးမႈစြမ္းရည္ေၾကာင့္ သူကို္ယ္စားျပဳတဲ့ နိုင္ငံေရးပါတီဟာ ျပည္သူေတြၾကားမွာ အလြန္လူၾကိဳက္မ်ားေအာင္ျမင္လာခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၄ခုနွစ္မွာေတာ့ မူဇီကာ အထက္လႊတ္ေတာ္အမွတ္အျဖစ္ ထပ္မံအေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရျပီး ၂၀၀၅ခုနွစ္ကေန ၂၀၀၈ခုနွစ္အတြင္းမွာ နိုင္ငံရဲ႕ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ေမြးျမဴေရးနဲ႔ ေရလုပ္ငန္း၀န္ၾကီးအျဖစ္တာ၀န္ယူခဲ့ပါတယ္။ ဥရုေဂြးနိုင္ငံရဲ႕ ၂၀၀၉ ခုနွစ္အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲအျပီးမွာေတာ့ မူဇီကာဟာ သမၼတျဖစ္လာခဲ့ျပီး ၂၀၁၀ခုနွစ္၊ မတ္လ ၁ရက္ေန႔က စလို႔ ကမာၻၾကီးထံ သူ႔ကိုယ္သူအပ္နွံလိုက္ပါေတာ့တယ္။
   


    သမၼတဆိုတာ နိုင္ငံတစ္ခုလံုးရဲ႕အၾကီးအကဲမဟုတ္ဘူးလား။ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လံုးကို ခ်ဳပ္ကိုင္အုပ္မိုးထားရသူမဟုတ္ဘူးလား။ ဘယ္သူကမွမကဲ့ရဲ႕မေထာက္ျပၾကမယ့္(သို႔မဟုတ္) ဘယ္သူကမွကဲ့ရဲ႕ေထာက္ျပလို႔ မရမယ့္ အခြင့္အေရးအမည္မတပ္ေသာ အခြင့္အေရးေတြကို သူယူလို႔မရနိုင္ဘူးလား။ ဂုဏ္သိကၡာအရ၊ လံုျခံဳေရးအရ၊ က်န္းမာေရးအရ၊ နိုင္ငံေရးအရ သင့္တင့္ေသာ အခြင့္အေရးေတြကို နိုင္ငံတစ္ခုအေပၚ ကိုင္တြယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနရသူတိုင္း ရယူပိုင္ခြင့္ရွိေနပါတယ္။ ဥပမာ- ေနာက္ဆံုးေပၚက်ည္ကာကားစီးမယ္။ ဘာျဖစ္သလဲ။ ဒါဟာ နိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာအရေရာ လံုျခံဳေရးအရပါ ျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥပါ။ သမၼတၾကီးရဲ႕ေနအိမ္ဟာ ရာသီဥတုပူျပင္းတဲ့ ေဒသမွာရွိေနလို႔ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕လုိေနရာမ်ိဳးမွာ
ေႏြရာသီအားလပ္ရက္အတြင္းအပန္းေျဖဖို႔  အိမ္တစ္လံုးအပို၀ယ္ထားတယ္။ ဘာျဖစ္သလဲ။ ဒါဟာ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ က်န္းမာေရးကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ေနတာပဲေလ။ ဒီလိုသာမန္အခြင့္အေရးေတြကိုေတာင္ ျငင္းပယ္ထားတဲ့ ဥရုေဂြးနိုင္ငံသမၼတၾကီး မူဇီကာရဲ႕ အေၾကာင္းဟာ လုပ္ၾကံဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္လို၊ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္လိုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယံုၾကည္ရပါလိမ့္မယ္။

    ဒါဟာ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕အလည္ဗဟို၊ အခ်က္အခ်ာေနရာ လူကံုထံရပ္ကြက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဂိတ္တံခါးအထပ္ထပ္နဲ႔ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြမရွိပါဘူး။ လက္နက္အျပည့္အစံုနဲ႔ အထူးလံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔ေတြ မရွိပါဘူး။ လူနွစ္ရပ္မကျမင့္တဲ့ အုတ္တံတိုင္းၾကီးနဲ႔ စံအိမ္ေတာ္ၾကီးမရွိပါဘူး။ အဆင့္ျမင့္လံုျခံဳေရးကင္မရာမ်ားနဲ႔ အထူးေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့ အယ္လ္ေဇးရွင္းေခြးၾကီးေတြမရွိပါဘူး။
ျခံထဲမွာလွပသန္႔ရွင္းတဲ့ ေရကူးကန္ၾကီးနဲ႔ ပန္းေတြဖူးပြင့္ေ၀ဆာေနတဲ့ပန္းဥယ်ာဥ္ၾကီးမရွိပါဘူး။ အိမ္ထဲကို ၀င္သြားရင္လည္း တန္ဖိုးၾကီးအရက္ဘား၊ တန္ဖိုးၾကီးပရိေဘာဂမ်ားနဲ႔၊ တန္ဖိုးၾကီး ပန္းပုရုပ္မ်ား၊ ပန္းခ်ီကားမ်ား၊ ဒါေတြတစ္ခုမွ မရွိပါဘူး။ မြန္တီဗီဒီရိုျမိဳ႕အစြန္ကို ထြက္ခဲ့ပါ။ျခံ၀န္းေရွ႕ကိုေရာက္တဲ့အခါ နွစ္ဦးတည္းေသာ ရဲတပ္သားေတြကို အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပျပီးရင္ ၀င္လာခဲ့လို႔ရပါတယ္။ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ ျမက္ေတြေပါက္ေနတဲ့ ေျမလမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးကေန ယာခင္းစိမ္းစိမ္းေတြကို
ျဖတ္သြားလိုက္ရင္ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေဆာက္ထားတဲ့ တစ္ထပ္တိုက္ကေလးကို ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။ ေဘးမွာလည္း ေရစင္ျမင့္ျမင့္ၾကီးနဲ႔ေပါ့။ အဲဒီတိုက္ျဖဴျဖဴေလးနားကို ကပ္သြားတဲ့အခါ ဘယ္ဘက္လက္တစ္ဖက္မရွိရွာတဲ့ ဒုကၡိတေခြးကေလး Manuelaက
ေဟာင္ခ်င္ေဟာင္မွာေပါ့။ ဒါကလည္း ကိစၥမရွိပါဘူး။ သူ႔သခင္ အဘိုးၾကီးက ထြန္စက္ေပၚက ဆင္းလာျပီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ေရတြင္းကေလးနားမွာ ေရပိုက္ေတြကို ျပင္ဆင္ေနရင္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စပ်စ္စင္ေအာက္က ကုလားထိုင္အိုၾကီးေပၚကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ ကားဂိုေဒါင္ထဲက ထြက္လာျပီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဟန္႔ ေပးပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအဘိုးၾကီးက သမၼတၾကီးပါ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဥရုေဂြးနိုင္ငံသမၼတၾကီးမူဇီကာရဲ႕ ေနအိမ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ကူးနဲ႔ အလည္သြားၾကည့္ၾကျခင္းပါပဲ။



   သမၼတစ္ဦးရဲ႕ေနအိမ္ဟာ ဘာေၾကာင့္ဒီေလာက္ရိုးရွင္းျပီး ခ်စ္စရာေကာင္းေနရတာလဲ။ အပိုဆာဒါးပကာသနေတြ မရွိရံုတင္မဟုတ္ဘဲ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ အေဆာင္အေယာင္ေတြပါ ဘာလို႔မရွိရတာလဲ။ ဒီအခ်က္နဲ႔တင္ အံ့ၾသတၾကီးျဖစ္ေနၾကရမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ သမၼတၾကီးမူဇီကာရဲ႕အေၾကာင္းကို ထဲထဲ၀င္၀င္သိရတဲ့အခါ ပိုျပီးအ့ံၾသရသလို သူ႔ကို ပိုျပီးေလးစားမိပါေတာ့တယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ သမၼတၾကီးဟာ သူ႔လစာေငြရဲ႕ ၉၀% ျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၂၀၀၀ ကို လူမႈေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ ပရဟိတေဂဟာေတြထံ လစဥ္လွဴဒါန္းေနလို႔ပါပဲ။ ဒါဆို ေမးစရာေတြရွိလာပါတယ္။ သူဟာ တိုင္းျပည္ကိုဦးေဆာင္ေနရတဲ့သမၼတတစ္ဦးျဖစ္သလို မိသားစုကိုဦးေဆာင္ေနရတဲ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနမွာလည္း အေသအခ်ာပါပဲ။ လစာရဲ႕ ၉၀% ကို လွဴဒါန္းပစ္လိုက္သူဟာ ဘယ္၀င္ေငြ၊ ဘယ္ပိုက္ဆံနဲ႔မ်ား မိသားစုလိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးမွာပါလိမ့္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းပါ။ ပန္းေတြ၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကို အလုပ္တာ၀န္မ်ားအားလပ္ခ်ိန္တိုင္းမွာ ကိုယ္တိုင္စိုက္ပ်ိဳးေရာင္းခ်ပါတယ္။ ဥရုေဂြးနိုင္ငံရဲ႕ ဥပေဒအရ သမၼတျဖစ္ျပီးမၾကာခင္မွာ ပိုင္ဆိုင္မႈစာရင္းဇယားကို နိုင္ငံသိ မျဖစ္မေနထုတ္ျပန္ေပးရပါတယ္။ ၂၀၁၀ခုနွစ္မွာ သမၼတၾကီးမူဇီကာရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈဟာ ေငြေၾကးအားျဖင့္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၈၀၀ သာရွိပါတယ္။ ဒါဟာ ယေန႔အခ်ိန္ထိ သူေမာင္းနွင္သြားလာအသံုးျပဳေနတဲ့ ၁၉၈၇ေမာ္ဒယ္ Volkswagen Beetle ကားေလးရဲ႕ တန္ဖိုးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုနိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ဆင္းရဲသားၾကီးကို ပါရမီျဖည့္ေပးေနသူကေရာ ဘယ္သူမ်ားပါလဲ။ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ Lucia Topolansky ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတၾကီးဟာ ၂၀၁၂ခုနွစ္အေရာက္ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြထပ္ျပီးထုတ္ျပန္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ ဇနီးျဖစ္သူရဲ႕ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကိုပါ ထည့္ေပါင္းခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ဇနီးေမာင္နွံစိုက္ပ်ိဳးေနတဲ့ ဥယ်ာဥ္ျခံေျမရယ္၊ ထြန္စက္ေတြရယ္၊ တစ္လံုးတည္းေသာ ေနအိမ္ရယ္၊ ဒီတန္ဖိုးေတြကို ထည့္ေပါင္းလိုက္တဲ့အခါ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၁၅၀၀၀ အထိေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီပမာဏဟာ သူ႔လက္ေအာက္က ဒုတိယသမၼတရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈ သံုးပံုပံုနွစ္ပံုမွ်သာ ရွိပါတယ္။ "ကမာၻ႔အဆင္းရဲဆံုးသမၼတၾကီး၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ မဆင္းရဲေတာ့ဘူး"လို႔ ရင္းနွီးသူတခ်ိဳ႕က ေနာက္ေျပာင္တဲ့အခါ "ကၽြန္ေတာ့္ဟာမဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးဟာေတြပါ"လို႔ သမၼတၾကီးက ရယ္ရယ္ေမာေမာျပန္ေျပာတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္အရိပ္ကိုယ္ေတာင္မယံုရတဲ့ကမာၻမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ဇြတ္အတင္းယံုစရာမလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ယံုခဲ့ရပါျပီ။ ေနာက္ဆံုး အျပစ္ရွာျပီးေတြးတဲ့အေတြးမ်ိဳးနဲ႔ "ဒီအဘိုးၾကီး၊ အဘြားၾကီး လင္မယား၊ ဒီေလာက္ပဲရွိတယ္ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး။ သူ႔သားသမီးေတြကို လႊဲေပးထားတာျဖစ္ရမယ္"လို႔ ေတြးမိခဲ့ရင္ေတာင္ အဲဒီအေတြးကို
ေခါင္းထဲကေန ျမန္ျမန္ထုတ္လိုက္ပါ။ သူတို႔မွာ သားသမီးလည္း မထြန္းကားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါပဲ။ သမၼတၾကီးမူဇီကာနဲ႔ ဇနီးတိုပိုလန္းစကီး တို႔ဟာ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္ေသာ ဘ၀ကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ရရွိေနတဲ့ ကမာၻသူကမာၻသားေတြထဲက နွစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ရယ္ရခက္၊ ငိုရခက္ၾကီးမဟုတ္လား။ နိုင္ငံေတာ္သမၼတနဲ႔အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဇနီးေမာင္နံွတို႔ရဲ႕ တစ္ခုမက်န္ထည့္ေပါင္းထားေသာ ပိုင္ဆိုင္မႈတန္ဖိုးဟာ ေဒၚလာ၂သိန္းေက်ာ္ေက်ာ္သာ ျဖစ္သည္တဲ့။



   ကၽြန္ေတာ္ကာတြန္းတစ္ကြက္ကို သိပ္မၾကာခင္က ေတြ႔ခဲ့ဖူးပါတယ္။ နိုင္ငံျခားကာတြန္းတစ္ကြက္ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ပံုမွာ မေကာင္းတဲ့အစိုးရလို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားတယ္။ ပံုထဲမွာက လူေတြဟာ ျမားၾကီးတစ္ေခ်ာင္းကို ပင္ပန္းတၾကီးထမ္းလို႔၊ လူတစ္ေယာက္က အဲဒါၾကီးေပၚမွာ အခန္႔သားထိုင္လို႔၊ အားစိုက္ထမ္းထားတဲ့လူေတြကို ၾကာပြတ္နဲ႔ရိုက္ျပီးအမိန္႔ေပးလို႔။ သေဘာကိုေျပာရရင္ လူေတြက ျပည္သူေတြေပါ့၊ အခန္႔သားထိုင္ေနသူက အုပ္ခ်ဳပ္သူအစုိးရျဖစ္မွာေပါ့၊ ျမားၾကီးကေတာ့ သြားရမယ့္လမ္းေၾကာင္း၊ ေရွ႕ေလွ်ာက္ရမယ့္ ပန္းတိုင္ခရီးတစ္ခုကို နမိတ္ပံုအျဖစ္တင္စားထားျခင္းေပါ့။ ေနာက္တစ္ပံုမွာေတာ့ ခုနကပံုအတိုင္းပါပဲ။ ကြာျခားသြားတာကေတာ့ ခုနကအခန္႔သားထိုင္ေနသူဟာ ေအာက္ကလူေတြနဲ႔အတူ ျမားၾကီးကို အင္တိုက္အားတိုက္၀င္ေရာက္ထမ္းပိုးေနပံုပါ။ ဒီပံုမွာေတာ့ ေကာင္းမြန္တဲ့အစိုးရ လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားပါတယ္။ ဥရုေဂြးသမၼတၾကီးမူဇီကာလုိ အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရမ်ိဳးဆိုရင္ ဒီကာတြန္းထဲမွာ ဘယ္လိုထည့္ဆြဲရင္ေကာင္းမလဲ။ စိတ္ကူးၾကည့္ရေအာင္ေလ။ ဒုတိယပံုထဲကလို အတူ၀င္ေရာက္ထမ္းပိုးေနတာကိုမွ အနည္းငယ္ျပင္ၾကည့္ခ်င္မိတယ္။ အတူပါ၀င္ေနတဲ့အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရကို ျပည္သူအားလံုးရဲ႕ေရွ႕မွာ ဦးေဆာင္သူအျဖစ္ေနရာခ်ထားေပးမယ္။ ဒါဟာ ဥရုေဂြးျပည္သူေတြအတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စံျပလူသားအျဖစ္ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပေပးေနတဲ့ သမၼတၾကီးမူဇီကာနဲ႔ အကိုက္ညီဆံုးျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။

    BBC သတင္း႒ာနရဲ႕ေမးျမန္းမႈတစ္ခုအေပၚမွာ သမၼတၾကီးက ဒီလိုေျပာခဲ့ပါတယ္။
"ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆင္းရဲတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဆင္းရဲတယ္လို႔ မခံစားရဘူး။ ခ်မ္းသာခ်င္စိတ္ရွိတဲ့သူေတြက အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့၊ တန္ဖိုးၾကီးတဲ့၊ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္တဲ့ ဘ၀ေနနည္းအတြက္ အျပင္းအထန္ၾကိဳးစားၾကတယ္။ ေလာဘတက္လာေလပိုျပီးၾကိဳးစားရေလပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြသာကုန္သြားတယ္။ အခ်ိန္ျပည့္နီးနီးၾကိဳးစားေနရေတာ့ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့၊ တန္ဖိုးၾကီးတဲ့၊ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္တဲ့ဘ၀အတြက္ အခ်ိန္မေပးနိုင္ေတာ့ျပန္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခုလိုဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္အခ်ိန္ေပးေနနိုင္တဲ့အတြက္ ေက်နပ္ပါတယ္"။

    သမၼတၾကီးရဲ႕ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္မွာလည္း အလုပ္အကိုင္ေနရာမွာ ဥယ်ာဥ္ျခံစိုက္ပ်ိဳးသူ လို႔သာ တရား၀င္ေရးထားပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ အင္တာဗ်ဴးသမားတစ္ေယာက္က က်ီစယ္တဲ့အေနနဲ႔ "သမၼတၾကီးရဲ႕ ျခံထြက္ပစၥည္းေတြထဲမွာ ဘယ္အရာက ေရာင္းအားအေကာင္းဆံုးလဲ"ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေမးခဲ့ပါတယ္။ သမၼတၾကီးမူဇီကာကေတာ့ "ဂႏၶာမာပန္းေတြဗ်၊ ဟုတ္တယ္၊ ဂႏၶာမာပန္းေတြကို လူေတြၾကိဳက္ၾကတယ္"လို႔ ရိုးသားစြာ အတည္အတံ့ျပန္ေျဖခဲ့ပါတယ္။ ဒုကိၡတေခြးကေလး Manuela ဟာ သမၼတၾကီးရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးေခြးကေလးပါ။ စိုက္ပ်ိဳးေရးအျပင္ သူ႔ရဲ႕အျခား၀ါသနာကို ေမးေတာ့ သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ 1987ေမာ္ဒယ္ Volkswagen Beetle ကားကေလးကို ျပဳျပင္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ "ကၽြန္ေတာ့္ကားက မျပင္ရတဲ့ေန႔မရွိဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ၀ါသနာပါလိုက္ရေတာ့တာပဲဗ်ာ"လို႔လည္း အရႊန္းေဖာက္တတ္ပါတယ္။



   ဆံပင္ေမႊးေတြဆြတ္ဆြတ္ျဖဴလုိ႔၊ မရွိေတာ့တဲ့သြားေတြေၾကာင့္ ပါးစံု႔ၾကီးေတြ အတြင္းထဲခ်ိဳင့္လို႔၊ မ်က္နွာက အျမဲျပံဳးခ်ိဳလို႔၊ အျပာေရာင္ကားစုတ္ကေလးကို ေမာင္းလို႔၊ ဒုကၡိတေခြးနက္ကေလးနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လို႔၊ ဂႏၶာမာပန္းစည္းၾကီးကို ေပြ႔ပိုက္လို႔။ ဒီလိုအဘိုးၾကီးတစ္ေယာက္ဟာ နိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ အျမင့္ဆံုးရာထူးကို လက္ခံရရွိထားသူဆိုတာ ဘယ္သူယံုနိုင္ပါ့မလဲ။ လစာရဲ႕ ၉၀%ကို ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြဆီ လွဴဒါန္းေနသူ၊ ဥယ်ာဥ္ျခံကေလးတစ္ခုနဲ႔တင္ ၀မ္းေရးကိုေျဖရွင္းေနသူ။ ဒီအခ်က္နွစ္ခ်က္ထဲနဲ႔တင္ ဥရုေဂြးနိုင္ငံသားတို႔ဟာ လက္မေထာင္ခ်င္ေထာင္ေနနိုင္တာပဲေလ။ မိဘရဲ႕ခ်စ္ျမတ္နိုးယုယၾကင္နာျခင္းကို ခံရတဲ့သားသမီးနဲ႔ မိဘရဲ႕ရိုက္နွက္နွိပ္စက္ျခင္းကို ခံရတဲ့သားသမီး။ ဒီနွစ္မ်ိဳးကို ေလာကထဲ လႊတ္ထည့္လိုက္တယ္ဆိုပါေတာ့။ သာမန္အားျဖင့္ေတာ့ အျမဲရိုက္နွက္နွိပ္စက္ခံေနရသူဟာ နာက်င္ျခင္း၊ နာက်ည္းျခင္း၊ မ်ိဳသိပ္ျခင္း၊ ေခါင္းငံု႔ခံျခင္းေတြကို အက်င့္ရေနျပီျဖစ္လို႔ ေလာကရဲ႕အထုအေထာင္းလွည့္ကြက္မုန္တိုင္းေတြထဲမွာ ၾကံ႕ၾကံ႕ခံနိုင္မွာပဲလို႔ ထင္စရာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ကေပးေသာခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ ကိုယ္ျပန္ရေသာခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြေၾကာင့္သာ ေလာကၾကီးကို ေအာင္နိုင္၀ံ့တာပါ။
"ေမတၱာတရားမွာ
ေၾကာင္လိမ္ေလွကားမလို
အေျဖာင့္အတိုင္း ေဒါင္လိုက္တက္ဖို႔ပဲလိုတယ္"လို႔ ကဗ်ာဆရာမင္းခ်မ္းမြန္က သူ႔ရဲ႕"ရႊဲရႊဲစိုေအာင္ ရြာလိုက္မိုး"ကဗ်ာထဲမွာ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေပးသူကလည္း ေမတၱာတရားကို အေျဖာင့္အတိုင္း ေပး၊ ယူသူကလည္း အၾကင္နာတရားကို အေျဖာင့္အတိုင္း ယူ။ မွ်ေ၀သူကလည္း ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကို အေျဖာင့္အတိုင္း မွ်၊ လက္ခံသူကလည္း ငဲ့ညွာမႈကို အေျဖာင့္အတိုင္း လက္ခံ။ ဘယ္ေလာက္ေက်နပ္စရာေကာင္းလိုက္တဲ့ ေလာကၾကီးပါလဲ။ သမၼတၾကီးမူဇီကာကလည္း ျပည္သူေတြအေပၚ ခ်စ္ျခင္းတရား ေဒါင္လိုက္၊ သူ႔ျပည္သူေတြကလည္း သမၼတၾကီးအေပၚ ခ်စ္ျခင္းတရား ေဒါင္လိုက္။ ဘယ္လိုေၾကာင္လိမ္ေလွကားနဲ႔မွ မေကြ႔ေၾကး၊ မ၀ိုက္ေၾကး၊ မလိမ္ေၾကး၊ မေ၀့ေၾကး။ ေကြ႔ပတ္ရႈပ္ေထြးေပြလီလွတဲ့ေဟာဒီကမာၻၾကီးေပၚမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူအေပါင္းေရာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ေရာ သမၼတၾကီးမူဇီကာရဲ႕တစ္၀က္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ အေျဖာင့္အတိုင္းစီးဆင္းလိုက္ၾကဖို႔ ေနာက္မက်ေသးဘူးလို႔ ထင္မိေတာ့တာပါပဲ။

ဟိန္း

15.5.13

ကိုးကား -
en.wikipedia.org
www.bbc.co.uk
www.nytimes.com
ဆရာမင္းခ်မ္းမြန္(ရႊဲရႊဲစိုေအာင္ရြာလိုက္မိုး)

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

ကမာၻဖ်ားမွဳ၊ အစာရွားမွဳ၊ ရာဘာျပားဥပေဒ ႏွင့္ ရွံဳးဆံုးသြားေသာ လူ႔အခြင့္အေရး

"လူက လူကို ျပန္စားၾကစို႔"ဆိုတဲ့ အယူအဆ တင္လာတဲ့ေကာင္ေတြကို

အစိုးရတိုင္းက ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် ေဆးထိုးသတ္လိုက္ၾကျပီ။

ကမာၻတြင္

ေန႔စဥ္ လစဥ္ ႏွစ္စဥ္ ေရရွား ေနျပင္း

သီးႏွံစိုက္ခင္းမ်ား ပိန္လွီ ေျခာက္ေသြ႕

လိုအပ္ ရိကၡာကို ဆက္ မျဖည့္နိုင္ေတာ့ျပီ။

လူေတာင္ နပ္မမွန္ခ်င္ေတာ့တာ

ေမြးထားတဲ့ တိရိစၦာန္ကို ပစ္ထားရျပီေပါ့ဗ်ာ

ၾကက္ ဝက္မ်ား ေျခာက္ကပ္ ပိန္ခ်ံဳး
ကြ်ဲ ႏြားေကာင္လံုးၾကီးေတြ လဲျပိဳ ေသဆံုး

ဒါဟာ လူတို႔စားလိုက္ရတဲ့ ေနာက္ဆံုးအသားတံုးပဲ။

အလုပ္အကိုင္ေတြ ရွာပါးကာ

၁၀၉/၁၁၀ေတြ မ်ားျပားလာတဲ့ လူဖိုလူမေတြဟာ
(ဘာအလုပ္မွမရွိလို႔)
လွ်ံတက္လာတဲ့ ရမၼက္ကိေလသာကို ခဏခဏ ေျဖရွင္း

ထမင္းစားမဲ့ ပါးစပ္ေပါက္ေတြကိုပဲ ထပ္ ထပ္ျပီး ဖန္ဆင္းတယ္။

"လူ၂ေယာက္က လူ၂ေယာက္ပဲေမြးရမယ္"ဆိုတဲ့ ဥပေဒထုတ္ထားတာေတာင္မွ

ေမြးတဲ့ ၂ေယာက္က ျမန္ဆန္ျပီး

ေသမဲ့ ၂ေယာက္က ေနွးေကြးေနတာ

ဒါဟာလည္း ရိကၡာ မေလာက္ေတာ့မဲ့ ျပႆနာမ်ားထဲက တခုေပါ့

ခ်က္ခ်င္းကုရေတာ့မဲ့ ေရာဂါေတြနဲ႔ခ်ည္း လူေတြ ေလကုန္ၾကျပီ။

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ပညာရွင္ေတြ ထိပ္တိုက္ ေဆြးေႏြး အေျဖရွာ

"သားေၾကာ ခဏျဖတ္ရမယ္" ဆိုတဲ့ သိပ္မဆိုးလွတဲ့ အယူအဆ တင္ျပတာကို

သုတ္သန္လြန္းတဲ့ လူ႔ဘာသာတရားတစ္ခုက အျပင္းအထန္ ျငင္းပယ္ခ်

ေနာက္ထပ္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ထပ္စဥ္းစားၾကတယ္

"လူအိုေတြကို သတ္သင့္တယ္" အယူအဆေၾကာင့္ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ က်ဆံုးတာကို အမွတ္ရ

အဲဒါမ်ိဳးကို ဒီေခတ္မွာ ဘယ္သူမွ မဟၾကေတာ့ဘူး

"မေမြးေသးတဲ့ ခေလးေတြကို ရပ္သင့္တယ္" အယူအဆကိုလည္း လူ႔အခြင့္အေရးက လက္မခံ

ကမၻာကလည္း ျပန္လည္ေနေကာင္းလာမွာ မဟုတ္ေတာ့

လူသားဘက္က ေလွ်ာ့လို႔ရတာေတြကို ေလွ်ာ့ၾကရင္ အခ်ိန္မလြန္ေလာက္ေသးပါဘူး တဲ့

"မေပါက္ျပဲတတ္တဲ့ ကြန္ဒြန္ထူေတြကို သံုးၾကမယ္" ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ဥပေဒျပဳလိုက္ၾက

သူ႔ရိုက္ခတ္မွဳဒဏ္က လူ႕ရမၼက္ဆႏၵေတြေတာင္ ျပဳဆက္ဆံရမွာ ေၾကာက္လာၾကျပီ။

ခ်စ္သူေရ

မင္းႏြံအိုင္နဲ႕ ငါ့ျပြန္တိုင္ၾကား

ကြန္ဒြန္ရာဘာထူျပားၾကီးျခားသြားခဲ့ျပီ

ဒီအျဖစ္ဟာ လူသားရဲ႕အၾကီးမားဆံုး နစ္နာခ်က္ပဲ

ဒီဥပေဒကေရာ ဘယ္အထိတဲ့လဲ

၁ႏွစ္လား ၁၀ႏွစ္လား တစ္သက္လား

ၾကားရံုနဲ႔ ဖ်ားကုန္တဲ့ ရမၼက္ေတြက ဘာကို စိတ္နာရမလဲ

အစာရိကၡာ မျပတ္ေရးကိုပဲ အေကာင္းျမင္ ေက်းဇူးတင္ရ
ငါ့တုတ္က ရုတ္တရက္ လန္းထူမတ္ အားစိုက္ ေတာင့္ မာ လာစဥ္

ကြန္ဒြန္ထုပ္ကို လွမ္းယူရ တအားကိုက္ေဖာက္ေနရျခင္းဟာ မမိုက္ဘူး

ဂြင္းတိုက္ထုတ္လိုက္တာကမွ အလုပ္ရွဳပ္ သက္သာမွဳရွိေသးရဲ႕

ရုတ္တရက္မွာပဲ အသိက ဝင္လာ ခ်စ္သူကို ငါ ေစာ္ကားမိျပီပဲ

ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲထဲ့ ေခ်ာ့သိပ္စကား ဆိုလိုက္မိရဲ႕

"ငါတို႔ရဲ႕ရမၼက္ေတြကို ေထာင္ခ်ထားတာဟာ ငါတို႕ရဲ႕ အစာအိမ္လြတ္ေျမာက္ဖို႔ပါ"

"အစာရွားကာ အျပင္းပူတဲ့ ဒီကမၻာမွာ ငါ့အနားမွာ မင္း လူျဖစ္ခ်င္ေသးတယ္ မဟုတ္လား"

"အဲဒါကို ဆုတ္ကိုင္ရံုေလးပဲ ဆုတ္ကိုင္ထားလိုက္ပါ ခ်စ္သူ"။

လူက လူကို ျပန္စားၾကရမွာ ထက္ေတာ့ ငါတို႕ အမ်ားၾကီး သက္သာေသးတာေပါ့ကြာ။   ။

သုအိုင္စံ
၁၀-၀၅-၂၀၁၃

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

အေမမ်ားေန႕.... ၅ႏွစ္ေျမာက္ ဆိုင္ကလံုးဒဏ္ရာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပကဗ်ာ

BURMA'S NON-POLITICAL FLOOD

Water, water, all around me
But I am so..so… thirsty.
Here, there, human bodies’ everywhere
But none alive accompany me and share.
And I look at myself
Broken hopes and empty handed.
And I look further around
Just like a post heavy-battled ground.
Wild cyclone has wiped all things down.

Where are those kids from innocent playground?
Where are students in the green and white uniform?
Where is my town always singing along country rock songs?
Where are my mates who search for freedom and independence?
Where are those local chicks with new-leaf-color lips?
Where are those parents with a too busy habit?
All my questions disappear,
All my answers whisper…and whisperer.
Collaborated disaster of the nature and the dictator!

And I constantly hear voices from my empty stomach
Asking me food, forcing me speak out and stand up.
I silently speak with my loudest, to the entire world
Then mankind’s sympathies come and knock my door.

Let me now open my door
‘Cause those sympathies will help to fix my wounded floor.
Let me invite them with an open heart
‘Cause those sympathies will help my life reconstruct.

Hello Mr. militarists,
Your guns are currently useless,
My demands are urgently needed,
Here, I’m alive, not a corpse yet,
Neither much time left.
Together, let’s work out as a nice diplomat!

(Dedicated To My Mother And People Of Burma Who Lost Lives And
Who Are Hardly Survived Under Both Natural And Political Weathers!)

A’karikz Yannaing
Mothers’ Day-2008

ဗမာႏိုင္ငံရဲ့ႏိုင္ငံေရးမပါတဲ့ေရေဘးကပ္

ေရေတြ...ေရေတြ...
ငါ့နားပတ္ခ်ာလည္၀ိုင္းလို႔
ဒါေပမဲ့ င့ါမွာ ေရဆာေသြ.ေျခာက္လို႔
ဟိုမွာ...ဒီမွာ...
ၾကည့္ေလရာမွာ လူေသေကာင္မ်ားသာျပည့္လို႔...
ငါနဲ့အတူ-- ဒီဒုကၡကို မွ်ေ၀ခံစားစရာ
ရွင္က်န္သူ တစ္ေယာက္မွမရွိေတာ့...
ငါ့ကိုယ္ငါျပန္ၾကည့္မိရဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အက်ိဳးအပဲ့မ်ားနဲ႔
ဗလာလက္မ်ားသာေတြ.ခဲ့ျပီ။
ေနာက္ထပ္ပိုေ၀းေ၀းကို ငါေငးရီၾကည့္မိတယ္
အက်အဆံုးမ်ားတဲ့တိုက္ပြဲတစ္ခုရဲ့ေနာက္ဆက္တြဲလို
ရိုင္းစိုင္းသူမုန္တိုင္းဟာ အရာခပ္သိမ္းကို မုဒိန္းက်င့္ခဲ့ျပီ။

ရိုးသားမွဳထဲ ေဆာ့ေျပးကစားေနသူ ကေလးမ်ားလည္းဘယ္ေရာက္သြားျပီလဲ
အျဖဴအစိမ္း၀တ္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းမ်ားသူလည္း ဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ
လြပ္လပ္မွဳနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး ေဖြရွာသူ ငါ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရာ ဘယ္မွာလဲ
လိင္စိတ္ ၁၅၀၀ အားနဲ႔ႏွဳပ္ခမ္းနီပါးမ်ားေရာ ဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီလဲ
ေန႔မအားညမအား မိဘမ်ားလည္းဘယ္ေရာက္သြားၾကလဲ
ေမးခြန္းမ်ား ေလထဲေပ်က္ကြယ္ပါးလ်လို႔
အေျဖမ်ားဟာ တိုးတိတ္ဆိတ္ျငိမ္...တိုး...တိတ္...ဆိတ္...ျငိမ္
ဒါဟာ...
သဘာ၀ကပ္ေဘးနဲ့ အာဏာရအငတ္ေခြးတို႔ရဲ့ ပူးေပါင္းၾကံစည္ဖ်က္ဆီးမွဳၾကီး။

ဟာေနတဲ့ငါ့ရင္ဘတ္ထဲ တဖြဲဖြဲၾကားေနရတဲ့ အသံေတြ
အစာေတာင္းခံသံေတြ အစာေတာင္းခံသံေတြ
အမွန္တရားဘက္ မားမားရပ္ဖို့ေတာင္းဆိုသံေတြ...
ကမၻာၾကီးေရ...
က်ေနာ့္ရဲ့ အက်ယ္ေလာင္ဆံုးစကားမ်ားကို အသံမပါပဲလႊင့္ထုတ္လိုက္ပါရဲ့
လူသားတို႔ရဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာနာမွဳတရားဟာ
ဘယ္အခ်ိန္မ်ား က်ေနာ္တို့ အိမ္တံခါး၀ကိုေရာက္လာမွာပါလဲ
ငါ့အိမ္တံခါးေလးဖြင့္ထားပါရေစေတာ့
စာနာမွဳတရားဟာ ငါ့ပ်က္စီးၾကမ္းျပင္မ်ားကို တဖန္သစ္လြင္ပါေစေလ
ဖြင့္ထားတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသားနဲ႔ ဖိတ္ၾကားလိုက္ပါရေစေတာ့
စာနာမွဳတရားဟာ ငါ့ဘ၀ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကာလမွာ လမ္းျပပါေစေလ။

စစ္ေသြးၾကြအဘတို႔ေရ...
ခင္ဗ်ားတို႔ ေသနတ္မ်ားလည္း အခုေတာ့ သံုးစားလို႔မရႏိုင္ပါ
က်ေနာ့္ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားသာ အေရးတၾကီးလိုအပ္ေနပါတယ္
ဒီမွာ...က်ေနာ္တစ္ေယာက္
(အခ်ိန္သိပ္မရဘူးဆိုရင္ေတာင္)
မေသမေပ်ာက္ အသက္ေငါက္ေတာက္ ရွင္က်န္လွ်က္ပါပဲ
ဒါေၾကာင့္
သံတမန္ဆန္ဆန္ အားလံုးကို အတူတကြေျဖရွင္းၾကပါစို႔။

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

ျမိတ္ ၅၀ လာထား၊ ေနာင္ခ်ိဳ ၅၀ လာထား၊ ရန္ကုန္ ၁၀၀ စားမယ္

ေရလုပ္ငန္းရွင္ေလးလို႕ အမ်ားကသိၾကတဲ့ ဒီကမ္းေျချမိဳ႕ေလးမွာ
ပင္လယ္ဓါးျပဂိုဏ္းက တည္ထားတဲ့
ဗုဒၵေစတီေတာ္ကို ေ၇ႊေရာင္ျပန္ သပ္ပယ္စြာ ကိုးကြယ္ ပူေဇာ္ထား
ဖူးေမွ်ာ္သူမ်ားပင္ အကုသိုလ္ ေလွ်ာ္ဖြတ္သံေတြကို သဲ့သဲ့ၾကားရလိမ့္မယ္
ျမိဳ႕လယ္ေခါင္က အထက္တန္းေက်ာင္းေဆာင္ေတြဟာ ေခတ္မွီ ခမ္းနား သစ္လြင္
အဲဒီထဲက တစ္နွစ္လွ်င္ ေက်ာင္းသား/သူ ၂၀၀ ခန္႔က ျမိဳ႕ေတာ္ တကၠသိုလ္ေတြဆီ ဆက္သြား
ေခတ္မွီ ကြဲျခား မ်ားျပားတဲ့ ဘာသာရပ္မ်ိဳးစံုကို ေငြအားနဲ႔ သင္ယူဘြဲ႕ရၾက
(သမာအာဇီဝ ဆိုတဲ့ ဘာသာရပ္ကလြဲ) လို႔ အားလံုးတတ္ေျမာက္ကြ်မ္းက်င္
ျပန္လာရင္ ပိုမို ယဥ္ေက်းသပ္ရပ္တဲ့ ဓါးျပတိုက္နည္းပညာ၊ စစ္လက္နက္ေတြ တပ္ဆင္
ေန႔စဥ္ ငါးဖမ္း၊ ကမာေမြး၊ ေရနံတူးတဲ့ လုပ္ငန္းသံုး စက္အားျမင့္ ေရယာဥ္ေတြဟာ
တစ္လတစ္ခါ အုပ္စုလိုက္ထြက္ ကုန္သြယ္သေဘာၤေတြကို ဓါးျပတိုက္ ျပန္ေပးဆြဲ
ကုန္သြယ္သူေဌးမ်ားကေန ဘဏ္အေကာက္ထဲ စီးဝင္လာတဲ့ ဓါးျပေၾကးေငြ ၂ပံု၁ပံုနဲ႕
ျမိဳ႕ေလးကို ေငြလွ်ံ လက္ဖြာတဲ့ လူငယ္တက္ၾကြေလးလို ပံုမွန္လည္ပတ္
"ေရျပင္က ေငြဝင္ရမယ္" ဆိုတဲ့ စကားပံုကို သူတို႔ ယံုၾကည္ၾကတယ္
"ဓါးျပက ဓါးျပကို ဓါးျပ မတိုက္ရဘူး" ဆိုတဲ့ ဥပေဒသ လိုက္နာၾကတယ္

စိုက္ပ်ိဳးေရးကုန္သည္ေလးလို႕ အမ်ားကသိၾကတဲ့ ဒီေတာင္ေပၚျမိဳ႕ေလးမွာ

ဘိန္းဘုရင္တပ္က တည္ေဆာက္ထားတဲ့

ဘုရားေက်ာင္းၾကီးဟာ ဗိသုကာေတြနဲ႕ က်ယ္ဝန္းတင့္တယ္ ဓမၼေတးသံေတြနဲ႔ ခမ္းနား

ဘုရားေက်ာင္းတက္သူမ်ားပင္ အကုသိုလ္ ေလွ်ာ္ဖြတ္သံေတြကို သဲ့သဲ့ၾကားရလိမ့္မယ္

ျမိဳ႕လယ္ ကုန္းကမူက အထက္တန္းေက်ာင္းေဆာင္ေတြဟာ ေခတ္မွီ ခမ္းနား သစ္လြင္
အဲဒီထဲက တစ္နွစ္လွ်င္ ေက်ာင္းသား/သူ ၂၀၀ ခန္႔က ျမိဳ႕ေတာ္ တကၠသိုလ္ေတြဆီ ဆက္သြား
ေခတ္မွီ ကြဲျခား မ်ားျပားတဲ့ ဘာသာရပ္မ်ိဳးစံုကို ေငြအားနဲ႔ သင္ယူဘြဲ႕ရၾက
(သမာအာဇီဝ ဆိုတဲ့ ဘာသာရပ္ကလြဲ) လို႔ အားလံုးတတ္ေျမာက္ကြ်မ္းက်င္
ျပန္လာရင္ ပိုမို အဆင့္ျမင္တဲ့ နည္းပညာနဲ႔ စစ္လက္နက္ေတြ ဘိန္းဘုရင္တပ္ကို တပ္ဆင္

ေန႔စဥ္ ေကာ္ဖီပင္ေရေလာင္း၊ ေရာ္ဘာေစးျခစ္၊ စပ်စ္ျခံပိုးသတ္ေဆးဖ်န္းတဲ့ စက္ယာဥ္ေတြနဲ႔

ေကာ္ဖီခင္း၊ ေရာ္ဘာျခံ၊ စပ်စ္ကြင္း အလယ္ေခါင္က ဘိန္းစိုက္ခင္းေတြကို ေဆးျဖန္း ေရေပး

မူးယစ္ေဆးေမွာင္ခိုကမၻာကေန ဘဏ္အေကာက္ထဲ လွမ္းဝင္လာတဲ့ ဘိန္းေရာင္းရေငြ ၂ပံု၁ပံုနဲ႕
ျမိဳ႕ေလးကို ေငြလွ်ံ လက္ဖြာတဲ့ လူငယ္တက္ၾကြေလးလို ပံုမွန္လည္ပတ္

"ဘိန္းပန္းမွန္သမွ် စိမ္းလန္းေနရမယ္" ဆိုတဲ့ စကားပံုကို သူတို႔ ယံုၾကည္ၾကတယ္

"ဘိန္းဘုရင္တပ္သား ဘိန္းမထိုးရ၊ ဘိန္းမေရာင္းရ။" ဆိုတဲ့ ဥပေဒသ လိုက္နာၾကတယ္

ဒီမိုကေရစီေက်ာက္တိုင္ၾကီးလို႕ အမ်ားကသိၾကတဲ့ လြင္ျပင္ျမိဳ႕ေတာ္မွာ
ဗဟိုအစိုးရက တည္ဖြဲ႕ထားထဲ့
တပ္မေတာ္ၾကီးဟာ အင္အားေတာင့္တင္း စည္းကမ္းသပ္ရပ္ စစ္ေရးၾကြယ္ဝဟန္နဲ႔
ေလ့လာသူေတြေတာင္ အကုသိုလ္ ေလွ်ာ္ဖြတ္သံေတြကို က်ယ္ေလာင္ၾကားရလိမ့္မယ္
ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ ျမိဳ႕နယ္ေတြထဲက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေဆာင္ေတြဟာ ေခတ္မွီ ခမ္းနား သစ္လြင္
အဲဒီထဲက တစ္နွစ္လွ်င္ ေက်ာင္းသား/သူ ၂၀၀၀ ခန္႔က ႏိုင္ငံျခား တကၠသိုလ္ေတြဆီ ဆက္သြား
ေခတ္မွီ ကြဲျခား မ်ားျပားတဲ့ ဘာသာရပ္မ်ိဳးစံုကို ေငြအားနဲ႔သင္ယူ သာမန္ဘြဲ႕ အထူးဘြဲ႕ ပါရဂူဘြဲ႕ေတြယူ
(သမာအာဇီဝ ဆိုတဲ့ ဘာသာရပ္က(ရွိလွ်က္နဲ႔လံုးဝမသင္ယူၾကဘူး)လြဲ) လို႔ အားလံုးတတ္ေျမာက္ကြ်မ္းက်င္
တိုင္းျပည္ျပန္လာရင္ ပိုမို အဆင့္ျမင္တဲ့ နည္းပညာ၊ ဗ်ဴဟာ၊ စစ္လက္နက္ေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္ၾကီးကို ျပန္မြန္းမံ
တိုက္စရာ ဘာရန္သူမွမရွိတဲ့ တပ္မေတာ္ၾကီးဟာ တခါတရံ ေတာင္ေပၚမွာ ဘိန္းစစ္ပြဲကို အေယာင္ျပ တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္း

တိုက္စရာ ဘာရန္သူမွမရွိတဲ့ တပ္မေတာ္ၾကီးဟာ တခါတရံ ပင္လယ္မွာ ဓါးျပေတြကို အေယာင္ျပ တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္း

ဓါးျပဂိုဏ္းကရတဲ့ အခြန္ ၅၀%၊ ဘိန္းဘုရင္တပ္ကရတဲ့ အခြန္ ၅၀%နဲ႔ ျမိဳ႕ေတာ္ယႏၱယားၾကီးကို စစ္အင္ဂ်င္တပ္လည္ပတ္

"အမိန္႕ပံုံစံကိုဖြဲ႕စည္းဖို႕ စိတ္ပံုမွန္ကိုဖ်က္ဆီးရတယ္" ဆိုတဲ့ စကားပံုကို သူတို႔ ယံုၾကည္ၾကတယ္
"အမိန္႔မွန္သမွ် အထက္မဆန္ရ၊ စစ္ေသနတ္မွန္သမွ် စစ္သားကိုမခ်ိန္ရ" ဆိုတဲ့ ဥပေဒသ လိုက္နာၾကတယ္

(သမာအာဇီဝ) မရွိတဲ့ႏိုင္ငံမွာ

လူေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ တူ လို႔ ျမင္ျပီး

ကိုယ္က သူမ်ားကို သံ လို႔ ျမင္ေနၾကတယ္

ကိုယ့္ေရႊကိုယ့္မ်ိဳးတို႔

ဒီေကာင့္ကို ဘယ္လိုခ်သံုးလိုက္မယ္ ဆိုတဲ့ အၾကည့္ၾကီးနဲ႕ မျပံဳးစမ္းပါနဲ႔ဗ်ာ

တူ ဆိုတာ သံကို ရိုက္ထိတာ မွန္ေပမယ့္

တခါတခါ လက္ေခ်ာင္းေတြကို ရိုက္မိတတ္တယ္ ဆိုတာေရာ ေတြးမိဖူးရဲ႕လား
(အထူးသျဖင့္ ခင္ဗ်ား အခုလို Army Rum ေတြ မူးေနခ်ိန္မ်ိဳးမွာေပါ့...ဟား ဟား ဟား)။    ။

သုအိုင္စံ

၁၀-၀၅-၂၀၁၃

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

မကဒတ ဥကၠဌ ရဲေဘာ္သံခဲႏွင့္ DVB ေတြ႔ဆံုေမးျမန္း

ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) ဥကၠဌ ရဲေဘာ္သံခဲႏွင့္ ဒီမုိကရက္တစ္ျမန္မာ႔အသံ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္း
 https://www.facebook.com/photo.php?v=10151585252584618&set=vb.314455475265033&type=2&theater

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...

အမွိဳက္ျဖစ္ရင္လည္း စရိုက္အစစ္နဲ႔ လိုက္လြင့္ေနလိုက္မယ္ အဓိပၸါယ္

အေဖက သူ႔သားငယ္ကို စက္ဘီးစီး သင္ေပးသလိုမ်ိဳး

က်ေနာ္က စြန္ငယ္ကို ေလထဲပ်ံေအာင္ အသက္သြင္းတယ္။

က်ေနာ္က ရစ္ဘီးခ်ည္ကို တစ္ပတ္ခ်င္း ေလွ်ာ့ ေလွ်ာ့ကာ

သူက ဦးေမာ့ထြက္ခြာ အျမင့္အာကာဆီပ်ံဝဲ
ေကာင္းကင္ထဲဝယ္ က်ေနာ့္ေကာင္ စြန္ေလးငယ္ငယ္။

ဒီေကာင္ဟာ ဘယ္ေဝ့ ညာဝိုက္ စြန္စရိုက္နဲ႔
ေကာင္းကင္ကို ေျပး ေျပးတိုက္ ထိုးေဖာက္
ေဇာက္ထိုး ေခါင္းစိုက္ဆင္း ရုပ္တရက္ ထိုးသုတ္ရင္း
ခ်က္ခ်င္း ဦးေထာင္ရုန္းထြက္ ေကာင္းကင္တည့္တည့္ဆီ
က်ေနာ္ ပီတိျဖာ ေအာ္ ေအာ္ျပီး ရီပါေလေရာ။

က်ေနာ္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ တေနကုန္ ဟားတိုက္ရီ သူ႔ကို ဂုဏ္ယူ ဂုဏ္ျပဳ
သူဟာ က်ေနာ္ တီထြင္ ထုဆစ္လိုက္တဲ့ သူရဲေကာင္းပန္းပုငွက္ေလ
ဒီေနဆည္းဆာတက္ခ်ိန္မွာပဲ
"သားေရ အိမ္ျပန္စို႕၊ စြန္ကို ရုပ္လိုက္ေတာ့" လို႔ အေဖက လွမ္း ေခၚတယ္။

က်ေနာ္ ရစ္ဘီးကို တပတ္ခ်င္းတင္း အားစိုက္ သိမ္းရုပ္ေပမဲ့
ဒီေကာင္ ေတာင့္ခံျပီး က်ေနာ့္ကို ေလဟုန္စီး ကလန္ေနလိုက္ျပီ
က်ေနာ့္ရင္ထဲ ခိုက္ကနဲ သိလိုက္ျပီ
ႏိုင္လြန္ခ်ည္ၾကိဳးကို အားရးပါးရ က်ေနာ္ ဓါးနဲ႔ လီွးျဖတ္ေပးလိုက္ေတာ့
ဒီေကာင္ မိုက္ကနဲ တိမ္တစ္ဆိုင္နဲ႔ ဝင္တိုက္မိသြားေသးတယ္ ဟား ဟား ဟား။

ဟုတ္လား....
စြန္ဆိုတာ ေကာင္းကင္မွာပဲ ရွိသင့္တယ္ မဟုတ္လား
က်ေနာ္ ရစ္ဘီးေလးပဲကိုင္ျပီး ေပါ့ေပါ့ပါးပါး အိမ္ျပန္ခဲ့ေတာ့တယ္။ 

ခင္ဗ်ားတို႔ လူ႔ဦးေႏွာက္ထဲက ဒႆနနယ္မွာ အက်ဥ္းခ်ထားတဲ့
အဓိပၸါယ္ေလယာဥ္ပ်ံေတြ အားလံုးကို အခုခ်က္ခ်င္း လႊတ္လိုက္ပါ
(သို႔မဟုတ္)....ဘာတစ္ခုမွ ဆက္လက္ မေတြးေခၚပါနဲ႔ေတာ့။   ။

သုအိုင္စံ
၃၀-၀၄-၂၀၁၃

အျပည့္အစံုသို႔...

ျပန္ေခါက္ထားပါ...