မခင္သီႏွင့္ ခ်ီတက္ျခင္း

တိုက္ေမာင္း

ေဗာ္လဂါ
ယန္စီ
ဧရာ၀တီ
ဂဂၤါ
မဟာျမစ္မ်ားၾကား
(က်ေနာ္) ဧရာ၀တီနားမွာ ေနပါတယ္။

ဧရာ၀တီကမ္းပါးနားက
လွပါေပ့ဆိုတဲ့ပန္းခ်ီကားမ်ား
မပီမသခံစားၾကည့္ဖူးပါတယ္။

ဘယ္လိုမွ ဆုပ္ကိုင္၍မရပါ။

တကယ္ေတာ့ --- က်ေနာ္ဟာ ----
ဧရာ၀တီနဲ႔
ပုဂံျပည္မေရာက္ဖူးေသးတဲ့
တကယ့္ျမန္မာျပည္ဖြား
အညာသားမ်ဳိးႏြယ္၀င္တေယာက္
ေအာက္ျပည္ေပါက္
က်ေနာ့္ေလာက္
ရွက္စရာေကာင္းသူကိုမွ
မခင္သီက ---- ဧရာ၀တီရဲ႕အလွအပေတြအေၾကာင္း ေျပာျပေနတယ္။

အိပ္ပါရေစေတာ့ --- မခင္သီ။

ေဖာင္စုန္ရြက္တိုက္ ---
ဧရာ၀တီတ၀ိုက္ကေလေျပ
က်ေနာ့္ဆီမွာ --- မေနဘူးေလ။

အပူဇံုေဘးက
ေအးျမတဲ့အာ၀ါသ
ဓမၼရိပ္ေခ်ာင္
စစ္ကိုင္းေတာင္ဆိုတာကလည္း ---။

မႏၱေလးနန္းေတာ္နဲ႔ ဦးပိန္တံတား
ၾကားဖူးရံုနဲ႕လြမ္း
မွန္းၾကည့္ရင္းေၾကနပ္
သီေပါမင္းဇာတ္ထုပ္ကို လက္မခံႏုိင္ပါ --- မခင္သီ။

ထိုးကြင္းမင္ေၾကာင္စြပ္
ဓားလြတ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ေခတ္
က်ေနာ္လည္းခ်စ္တတ္ပါတယ္ --- မခင္သီ။

ဒါေပမယ့္ ---
သမိုင္းဇာကြက္ေတြ
ဖ်က္ေခ်ပစ္လို႕ရမယ္ဆိုရင္
ကၽြန္နံ႕ေတြစင္ေအာင္ေတာ့ ေဆးခ်င္တာပဲ။

သခင္ရည္ေတြပက္ျဖန္းၿပီး
လက္ပန္းေပါက္ေတာ့ခတ္လိုက္ခ်င္တာပဲ။

ကဲ ---
ညဥ့္နက္လွၿပီ --- မခင္သီ။

ျမန္မာျပည္သားျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ
ဧရာ၀တီဆီ --- ခ်ီတက္ရဦးမယ္၊
ပုဂံျပည္ဆီ --- ခ်ီတက္ရပါဦးမယ္၊
မႏၱေလးနန္းၿမိဳ႕ဆီ --- ခ်ီတက္ရပါဦးမယ္။

ခ်ီတက္ၾကပါဦးစို႔ --- မခင္သီ။

တိုက္ေမာင္း