သုအိုက္စံ
Monday, July 27, 2009
Saturday, July 18, 2009
ေမွာ္ကသိုဏ္း
သုအိုင္စံ
(၁၉.၀၇.၂၀၀၉)
လူတေယာက္ျဖစ္ဖို ့ သူဘယ္ေလာက္က်င့္ရမွာလဲ
လူတေယာက္ျဖစ္လာရန္ သူဘယ္ေလာက္အနစ္နာခံရမွာလဲ
ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ေျပာတဲ့ ဘ၀တန္ဖိုးကိုိ ယံုလို ့
မ်ိဳးဆက္တို ့တခုျပီး တခုခ်ရင္း
လူဆန္သူဆန္တဲ့ ပ်ိဳးခင္းေလးဆီ၊
စေတးတယ္လို ့မေျပာရဘူး၊ ေရြးခ်ယ္တယ္လို ့ေျပာရမယ္လား
ပညာတတ္ စကားလံုးဒသနေတြၾကားက ငါတို ့ ငတံုးငအ ေတြ၊ ဘာျဖစ္လဲ။
တိုက္ၾကားထဲ ဆိုက္ထားတဲ့ ညငွက္တစင္းဆီ
ရိုက္စားရဲေတြ ယင္းထေနတဲ့ေလာဘေတြနဲ ့ကပ္သီလာရဲ့
တရား၀င္ေကာက္ေတာ့အခြန္၊ အတင္းေကာက္ေတာ့ဘာလဲ၊
အေမွာင္ထဲက ထမင္းတနပ္၊ ညငွက္ေတြရဲ့ေတာင္ပံခတ္သံ
ျပင္းထန္လာျပီ။
ရိုးရိုးသားသား ခိုးစားမဲ့ သူခိုးဟာ ဆာေလာင္ေနတဲ့ အစာအိမ္ကို အားျပဳျပီး
ေၾကာင္တေကာင္လို မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ခုန္၀င္လိုက္တယ္
ျပီးေတာ့...ထမင္းအိုးထဲက ထမင္းတံုးကိုႏွိဳက္
ေၾကာင္တေကာင္ ငါးေၾကာ္ကိုက္ခ်ီေျပးသလို ထြက္လာလိုက္တယ္
သိပ္ေတာ္တဲ့ ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ဟာ၊ သူခိုးကို ၅ နာရီအတြင္းမွာ မိေအာင္ဖမ္းျပီး
၅ ရာတန္ ၅ ရြက္ ထုတ္ေပး၊ ေနာက္မလုပ္ဖို ့တားျမစ္ အမွဳပိတ္ပစ္ခဲ့တယ္
တိုး...တက္...ေန...ပါ...တယ္...ဆို...တဲ့...တိုင္း...ျပည္...ထဲမွာ၊
(p.s. ထမင္းခိုးျခင္းသည္ အစစ္ျဖစ္၍ ေငြေပးျခင္းသည္ အတုျဖစ္သည္။)
သင္လာတဲ့ သခ်ၤာဟာ မွားခဲ့ျပီ
လူသတ္ဗံုးတလံုးထဲမွာ အမုန္းတရား ဘယ္ႏွရာခိုင္ႏွဳန္း
စစ္ပြဲတခုထဲမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဘယ္ႏွရာခိုင္ႏွဳန္း
ယံုၾကည္ခ်က္တခုထဲမွာ ဒါဏ္ခံႏွဳန္းအား ဘယ္ေလာက္
ၾကိဳးစားအားထုတ္မွဳထဲမွာ ေအာင္ျမင္မွဳ ဘယ္ႏွခု
ရလဒ္အေျဖထဲမွာ ျပဳန္းတီးမွဳ ဘယ္ႏွခု
အတည္ျပဳရခက္တဲ့ သီအိုရီအတုေတြၾကား
ျမင္လာတဲ့ အျမင္ဟာ ၀ါးခဲ့ျပီ
(လူ ့သမိုင္းဆန္ဆန္ေတာ့ သူ ့အတိုင္းသူမွန္ေနတာေပါ့ကြာ။)
ေနဓါးလို ေရသြားလို ေလအားလို
သတ္ကြင္းကို ျဖတ္ရင္းနဲ ့ထိုးတက္
ပဲ့ေၾကြေပမဲ့ ဆက္ေ၀ေနတဲ့ မ်ိဳးဆက္ေတြ
.................................................
ေအာင္ေျမမွာပြင့္တဲ့ ပိေတာက္ပန္းေတြေ၀လို ့
ျပည္သူ ့ပီတိမ်က္ရည္ေတြနဲ ့သၾကၤန္ေရပက္မယ္
ျပည္သူ ့လက္ခုပ္သံေတြနဲ ့ မဏၭာပ္လွည့္မယ္
(အနာဂတ္တိုင္း...အနာဂတ္တိုင္းမွာ)။
စစ္တပ္က စစ္တပ္ကို ပစ္သတ္ျပီး အသစ္စမယ္ လို ့
ကဗ်ာဆရာက အေ၀းကၾကပ္ေပးေနတယ္
ျပန္
ျပန္လာ
ျပန္လာၾက
ျပန္လာၾကပါ
ျပန္လာၾကပါဦး
ျပန္လာၾကပါဦး ဒီကို
ဒီမွာ..၅ သန္းေလာက္ဟာ မဟုတ္မဟတ္ေတြနဲ ့ အဆင္ေျပေနေပမဲ့
သန္း ၅၀ ေလာက္ဟာ ဒုကၡေတြနဲ ့ ရွင္ ေသ ေနခဲ့တယ္၊ မင္းဘယ္မလဲ။
သံေခ်ာင္းဟာ ဓါးတလက္ေလာက္ပဲ ေတာင့္တ ခဲ့ေပမဲ့
ဓါးတလက္ဟာ သံေခ်ာင္းလက္ထဲမွာ အျမဲရွိမေနခဲ့ဘူး
ေမခလာကယ္တဲ့ ဇါတ္လမ္းေတြကို ေမ့ျပီး
ေသခ်ာတဲ့ ဘ၀လမ္းေတြေပၚ ေရြ ့ၾက
မီးပင္လယ္ကို ကိုယ္တိုင္ ေလွာ္ခပ္ေနၾကစဥ္။
ငါ့အိမ္ ငါ့အေမ ငါ့ရြာ ငါ့ရြာသား၊ အားလံုး ရွင္ေပ်ာက္ ေသေပ်ာက္ ေပ်ာက္သြားၾကျပီ
ငါမျမင္ဖူးေသးတဲ့ ငါ့ညီမေလးက ခေလးတေယာက္နဲ ့ ငိုျပတယ္
မင္းေတာင္းတဲ့ မုန္ ့ဖိုးအတြက္ သူပုန္ရဲ့ အိပ္မက္ဆိုးေတြပဲ ရင့္ခဲ့တယ္
ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္ျပီး မ်က္ရည္ကိုႏွလံုးသားထဲ ငါေသာက္ထဲ့ပစ္လိုက္တယ္
မင္းထြက္လာစရာမလိုဘူး၊ ငါျပန္ခဲ့မယ္ ညီမေလး၊ ဒါ...ငါတို ့တိုင္းျပည္
ဒီစစ္ေခြးေတြကို အဆိပ္ေကြ်းသတ္ဖို ့ေလ့လာေနပါ။
က်ည္ဖူးကိုဖြင့္ ယမ္းကိုသြန္ ျပန္ပိတ္
သူလွ်ိဳစိတ္ေတြ ဒီေသနတ္ထဲလႊမ္း ေနတယ္၊
စာအုပ္ကိုထုတ္ အလယ္ကဆြဲဆုတ္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းလုပ္
ဆရာယုတ္စိတ္ေတြ ဒီေက်ာင္းခန္းထဲ ရမ္းေနတယ္၊
သေဘာထားလြဲရံုနဲ ့ရထားလမ္းကို ခုတ္ခြဲရေရာလား
ငါတို ့မွာ ေရွ့တန္းစခန္းေရာ ေနာက္တန္းစခန္းေရာ ေပါင္းမွ
ဒီသံလမ္းေလး ၂ ေခ်ာင္းပဲရွိတာ
ငါတို ့မွာ ယံုၾကည္ခ်က္ေရာ တိုက္ပြဲေရာ ေပါင္းမွ
ဒီေတာ္လွန္ေရး ၁ ခုပဲရွိတာ
ေသာက္သံုးလည္းမက်၊ မလုပ္တတ၊္ ဘာမွမတိုက္တတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ
ေနာက္ဆံုးတြဲကေန အပုတ္ခ် အာရိုက္ လိုက္ခဲ့ပါ
ရထားဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္အားေတြ တနင့္တပိုးနဲ ့သယ္ေဆာင္ထိုးတိုက္ လို ့။
ဟုတ္ပါတယ္
အမွဳန္အစလို(လက္ျဖာတဲ့ၾကယ္) အတြက္ သံုညလို စၾက၀ဠာဟာ က်ယ္ခဲ့တယ္
အရုးရင့္ အရြယ္အို (ညေနၾကယ္) ေတြက
လူထုေမးခြန္းကို ေမွာင္ေအာင္ေျဖလို ့မျဖစ္ဘူး
အေမ့အျပံဳးေလး တုတ္ေကာက္နဲ ့ ပုဂံလမ္းေပၚ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ဆီ
အေမ့ေျမးေလး ကတံုးဆံေတာက္နဲ ့ မူၾကိဳေတးဆို ခုန္ေပါက္ေနတဲ့ဆီ
လင္းလက္ခဲ့
ဖူးပြင့္တဲ့ ၾကယ္ပ်ိဳေတြက အေမြဆက္ခံ လင္းေတာက္မယ္
ဒီ..စစ္ဖိေနာင့္သံသည္ ဂီတမဟုတ္ပါ။
ဓါးေျမာင္တလက္လို ေရာခ့္ကဗ်ာဆရာ ေရာက္ခ်လာတယ္
ျပီးေတာ့...စားပြဲေပၚကို ညီမွ်ျခင္းတခု၊ ေျမြေဟာက္တေကာင္လို ေပါက္ခ်လိုက္တယ္
(မေန ့ကအေၾကာင္း + ဒီေန ့အေၾကာင္း + မနက္ဖန္အေၾကာင္း = ဖတ္မရေတာ့ပါ) တဲ့
အရက္ပုလင္းတလံုးရဲ့ ေရွ့မွာ လၻက္ရည္တခြက္ရဲ့ ေရွ့မွာ
ျမိဳ့ျပစိတ္က်ေရာဂါဟာ ျမိဳ့ျပနံနက္ေနေရာင္လို အေမာက္ေထာင္လန္းဆန္းလို ့
စာေပနယ္က အလုပ္ျဖဳတ္ခ်ိဳးသတ္ခံလိုက္ရတဲ့ ကဗ်ာေတြနဲ ့
ရြာလည္ ပုတ္သိုးေနေသာ ဘ၀မ်ား။
ဒီကိုလာပါ၊ ဖတ္ပါ မွတ္ပါ၊ ျပီးရင္ျပန္ထား၊ ငွားခြင့္မရွိ
အမ်ိဳးသားစာၾကည့္တိုက္ ဖြင့္ထားေပးခဲ့ဖူးတယ္
တိုင္းျပည္မြဲေတာ့...ပိုးစားျခကိုက္ေနတဲ့ အက်င့္စရိုက္ေတြက
အမ်ိဳးသားစာၾကည့္တိုက္ကို ၀ိုင္းကိုက္စားလိုက္ၾကျပီ
ေက်ာက္စာကို ေရးခဲ့တဲ့ ေက်ာက္တံတေခ်ာင္း
ေစ်းေကာင္းလို ့ ေရာင္းခ်ိဳးလိုက္ၾကျပီ
ပိဋက ၃ ပံု အာဂံုေဆာင္ထားတဲ့ ရဟန္းတပါး
ပုန္ကန္ စကားမ်ားလို ့ ပစ္သတ္လိုက္ၾကျပီ
စာၾကည့္တိုက္ထဲကို စာေရးဆရာမေလး ၀င္လာတယ္
လာရွာတဲ့ ကိုးကားရမဲ့စာအုပ္ဟာ ေပ်ာက္ေနေလရဲ့
သူမသည္ ၀တၳဳကို ရွက္ျပံဳးျပံဳးသလို အဆံုးသတ္ခဲ့၏။
Gladiator ေဖ်ာ္ေျဖတာကိုပဲ ေဟးလား၀ါးလား အေပ်ာ္လိုက္မေနၾကနဲ့
Gladiator လို ကိုယ္တိုင္၀င္တိုက္ ေဖ်ာ္ေျဖရမဲ့ ဘ၀
တိုင္းျပည္ရဲ့ ရင္ထဲမွာ အတြင္းလူနာ လာလာလုပ္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ
တိုင္းျပည္ရဲ့ အ၀င္အ၀မွာ အျပင္လူနာ လာလာလုပ္ေနတဲ့ ေရာဂါသည္ေတြ
ကိုယ့္အသက္ရွဴႏွဳန္းဟာ ကိုယ္ကုထံုး ကိုယ့္ႏွလံုးသားဟာ ကိုယ့္ေဆး၀ါး
ေလာကဆိုတဲ့ေလထုထဲ လူဆိုတဲ့သီခ်င္းဟာ ပီသခြင့္ဆိုတဲ့ဂီတလို
လင္းပက်ဳးရင့္ အလံတလူလူလြင့္ေနရမယ္၊
တျခမ္းပဲ့ ဗေလာင္ဆူေနတဲ့ ေရာမျမိဳ့ၾကီးထဲမွာ
မင္းေရာငါေရာ ပက္လက္ေမ်ာေနတဲ့ သေဘၤာပ်က္ၾကီးလို
ပင္လယ္ကိုယ္တိုင္ ဖြဲ ့စည္းပံုပ်က္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ့ အဏၰ၀ါခရီး
နီးသည္ျဖစ္ေစ ေ၀းသည္ျဖစ္ေစ ရြက္လႊင့္ေလေတာ့။
အာဇာနည္ေန ့
ဘုရားလည္ပင္းကို ၾကိဳးကြင္းလာမစြပ္နဲ ့
ၾကိဳးစင္ပ်က္က်၊ ၾကိဳးျပတ္တတ္သည္
အာဇာနည္ေန ့။
သုအိုင္စံ
Saturday, July 4, 2009
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႔ ကုလ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေတြ႔ဆံုဖို႔ စစ္အစိုးရ ခြင့္မျပဳ
VOA/03 July 2009
ျမန္မာႏိုင္ငံကိုေရာက္ေနတဲ့ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းဟာ အခုလက္ရွိ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေရာက္ေနၿပီး ႏိုင္ငံေရးပါတီ တခ်ိဳ႕က ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေနပါၿပီ။ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း အေနနဲ႔ သူဘယ္သူေတြနဲ႔ ေတြ႔တယ္၊ အဓိက ဘာေတြ ေျပာဆုိေဆြးေႏြးတယ္ ဆိုတာေတြ ကို ဒီခရီးစဥ္ကို ဘန္ေကာက္ကေန ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ ၀ိုင္းေတာ္သား ကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္းက တင္ျပထားပါတယ္။
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ေတြ႔ဖို႔ ေတာင္းခံတာကို ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊရဲ႕ ကနဦး တံု႔ျပန္ခ်က္ ပံုက သိပ္ အလားအလာ မေကာင္းလွဘူးလို႔ ဆိုရမွာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဟာ တရား ရင္ဆုိင္ေနရသူ ျဖစ္တယ္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက ျပန္ေျပာတယ္ဆိုၿပီး မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း က ဆိုေၾကာင္း ေနျပည္ေတာ္ကလာတဲ့ ေအပီ သတင္းမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မစၥတာ ဘန္ က အလြယ္တကူ လက္မေလ်ာ့ဘဲ သူ႔ ေမတၱာ ရပ္ခံခ်က္ရဲ႕ အေရးႀကီးပံုကုိ အေလးအနက္ ထပ္ေျပာခဲ့ၿပီး အေၾကာင္းျပန္ၾကားမွာကို ေစာင့္ေနတယ္လုိ႔ သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာေၾကာင္း ေအပီသတင္းက ဆိုပါတယ္။
ရန္ကုန္ကို ဒီကေန႔ မနက္ပိုင္း ခရီးေရာက္မဆိုက္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာခဲ့တာကေတာ့ -
“အခုလုပ္ငန္းဟာ အင္မတန္ခက္ခဲတဲ့ လုပ္ငန္းတခုျဖစ္မယ္ ဆိုတာ က်ေနာ္သိပါတယ္။ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုတယ္ ဆိုတာ က်ေနာ္သိပါတယ္။” လို႔ ဘန္ကီမြန္းကေျပာပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ သူ႔ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္တခုကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အားလံုး လြတ္ေျမာက္ေရး ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း ရဲ႕ ခရီးစဥ္ နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွ ေသေသခ်ာခ်ာ သိမထားဘဲ မေန႔က ေရွ႕ေနေတြနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာမွ ခရီးစဥ္အေၾကာင္း သိတာလို႔ ေရွ႕ေနတဦးျဖစ္တဲ့ ဦးဉာဏ္၀င္း က ေျပာပါတယ္။ မေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႔ သူ႔ေရွ႕ေနေတြ ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာ ေဒၚစု ေျပာခဲ့တဲ့ သေဘာထား တခုကိုေတာ့ ဦးဉာဏ္၀င္း က အခုလို ျပန္ေျပာျပပါတယ္။
“မေန႔က ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ထဲက ေရွ႕ေနတဦးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေမးတယ္။ မစၥတာ ဘန္ ခရီးစဥ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဒီအမႈအေပၚမွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္ ႏုိင္တယ္လို႔ ထင္သလား လုိ႔။ သူ လံုး၀ မစဥ္းစားဘူးတဲ့ ဒီအမႈ အတြက္။ သူ စဥ္းစားေနတာ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးပဲ။ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကားေစ့ေရး ေဆာင္ရြက္ဖို႔က အဓိက ပဲတဲ့။ သူ႔အမႈအတြက္ သူ ဘယ္ေတာ့မွ ေဆြးေႏြးမွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။”
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း ခရီးစဥ္ရဲ႕ ရလဒ္တခု အေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သာ လြတ္မလာဘူး ဆိုရင္ေတာ့ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္ရတဲ့ ခရီးစဥ္တခု ျဖစ္လိမ့္မယ္ ဆိုၿပီး ေျပာဆိုထားတာေတြ ကလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ အေျခအေန ျပန္ေရာက္တာလို လႊတ္တာမ်ိဳးဆိုရင္လည္း အႀကီးအက်ယ္ မေအာင္ျမင္တဲ့ ခရီးစဥ္ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရး အဖြဲ႔က ေထာက္ျပထားပါတယ္။
ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြ အေနနဲ႔ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ မိမိတို႔ တိုက္တြန္းတဲ့အေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အေမရိကန္ သံရံုးက လူထု ဆက္ဆံေရးဆိုင္ရာ လက္ေထာက္ အရာရွိ ဒရိတ္ ၀ိုင္းဆက္ (Drake Weisert) က အီးေမးကေန တဆင့္ ဗြီအိုေအ ကို ေျပာပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာအစိုးရ အေနနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက စိုးရိမ္မႈ ရွိေနတဲ့ကိစၥရပ္ေတြမွာ တုိးတက္မႈရဖို႔ ျပင္ဆင္ထားတယ္ ဆိုတာကို ျပသရမယ့္ အခြင့္အလမ္းေကာင္း တခု ျဖစ္တယ္လို႔လည္း မစၥတာ ဒရိတ္ က ေျပာပါတယ္။
ဒီကေန႔ ညေနပိုင္းမွာေတာ့ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းဟာ ျမန္မာ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ နဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ရွိသလို တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႔အစည္းေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုမယ္လို႔ ေနျပည္ေတာ္က လာတဲ့ သတင္းေတြမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
ေမွာ္ကသိုဏ္း
သုအိုင္စံ-၀၄/၀၇/၂၀၀၉
Happy Birthday လုပ္ရမလား၊
Free Aung San Suu Kyi လို႔ေအာ္ရမလား၊
Down With Dictatorship လို႔က်ိန္စာတိုက္ရမလား။
ရန္ကုန္ျမိဳ့ထဲ အမွိဳက္ဆို႔ေရလွ်ံ ျခင္ေတြတ၀ီ၀ီ၀ဲပ်ံေနတယ္။
တပ္မေတာ္သားတစ္ဦး ဂ်ီသရီးကိုက်ည္ထိုးျပီးေတာက္ေခါက္တယ္၊
ဧရာ၀တီျမစ္ထဲ လွိဳင္းတစ္လံုးတိုးလာသလိုမ်ိဳး။
နာဂစ္ျဖတ္နင္းခဲ့တဲ့လယ္ကြင္းေတြဆီကေန မရွိေတာ့တဲ့ေက်ာင္းေလးဆီ ေက်ာင္းသားေလးေတြ မလာေတာ့တာ ၁ႏွစ္ရွိျပီ၊
ဒီပန္းခ်ီဆိုးဟာ ပိုးစိုးပက္စက္ ေဆးစက္ထဲ့သူမဲ့ေန။
ကြ်န္းသစ္လံုးေတြ အျပည့္တင္ထားတဲ့ ၁၀ ဘီးကား ၁၀ စီး နယ္စပ္မ်ဥ္းကို ေမာင္းႏွင္ေက်ာ္ျဖတ္
တရုတ္ျပည္ထဲက စက္ရံုတစ္ရံုရဲ့ အ၀မွာရပ္တယ္၊
ထမင္းမ၀တဲ့ ရိုးမကေတာ့ ဒုကၡ၀ေနတဲ့ ျပည္သူေတြကို ရင္ခြင္ပိုက္လို႔။
ဆိုက္ေရာက္လာတဲ့လူငယ္မွာ ရင္နာစရာ အျဖစ္ဆိုးေတြတနင့္တပိုးနဲ႔၊
ထြက္ခြာေနတဲ့လူငယ္ဟာ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ရာေတြ အသစ္ပ်ိဳးလွ်က္၊
ဗိုက္ဟာလာနဲ႔တိုင္းျပည္ထဲ ဗိုက္ဆာေနတဲ့မိခင္ဟာ ရင္နာေနတဲ့ မ်က္ရည္စက္ေတြကို ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ေၾကြလို႔ရယ္။
ဘ၀။
ညီမေလးေရ...မင္းပန္းခ်ီေရးတဲ့အခါ
မင့္ပါးျပင္လြလြႏွစ္ခ်ပ္ေပၚက
လြပ္လပ္မွဳကိုဆာေလာင္ေနတဲ့ မင္းပါးခ်ိဳင့္ေလး ႏွစ္ပြင့္ကိုပါေအာင္ေရး၊
အဲဒီအခါ မင္းလက္ထဲက စုတ္တံဟာ အာဏာရွင္ကို ေတာ္လွန္တဲ့ လွံတစ္လက္ျဖစ္ျပီး
မင္းေရွ႕က ကင္းဘတ္စ္စဟာ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦးအတြက္ အလံတစ္ရြက္ျဖစ္ေလရဲ့၊
အနာဂတ္ျပခန္းထဲမွာ မင္းရဲ့အႏုပညာဟာ ျပည္သူေတြရဲ့ေအာင္ပြဲလို သပ္ရပ္တင့္တယ္ခမ္းနားလို႔။
ဘုရားသခင္ မုန္႔ဖိုးေပးလိုက္တဲ့ ဒုကၡတရားေတြနဲ႔ ဘုရားသခင္ဖြင့္ထားတဲ့ဖဲ၀ိုင္းထဲ ငါတို႔၀င္ခဲ့တယ္၊
ဘုရားသခင္ရဲ့ အသုဘပြဲမွာ၊
ဘ၀ဆိုတာ (ငါ+မင္း=ငါတို႔) ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ရေအာင္ ေနထိုင္ရွင္သန္ျခင္းအႏုပညာ၊
လူကလူကို ဖဲခိုးမရိုက္နဲ႔၊
လူကလူကို ဂုတ္ေသြးစုတ္မအုပ္ခ်ဳပ္နဲ႔၊
ဖဲ၀ိုင္းၾကီးတစ္ခုလံုး စုတ္ျပတ္သတ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္။
စက္တင္ဘာရဲ့ လမ္းေျမေပၚ ဦးေႏွာက္သားျပဲရဲ ပြင့္ထြက္ေနတဲ့ ဦးေခါင္းတစ္လံုး၊
ေျချပတ္တစ္ဖက္ကို မရွာႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေျချပတ္တစ္ဖက္ မြေၾက၊
ေရပုတ္ေျမာင္းထဲက ေမွာက္ခံုေသ သံဃာေတာ္အေလာင္းပုတ္ပြ၊
လူသတ္ ထရပ္ကားေတြ ျဖတ္ေမာင္းသြားတဲ့ ရန္ကုန္ေျမ၊
သာသနာ့သားေတာ္ေတြ လွမ္းေလွ်ာက္လမ္းေဖာက္ခဲ့တဲ့တိုက္ပြဲ၊
အာဏာရွင္ေတြ မိုက္မဲမိုက္ကန္းခဲ့တဲ့သမိုင္း၊
အမိေျမကို ေသြးမုန္တိုင္းက ခြပ္ေနရဲ့...
လူထုရဲ့ ေရႊ၀ါေရာင္ေအာင္ပြဲဟာ ေရာင္စဥ္ျခည္ လက္ၾကြျပသ...
အမွန္တရားနဲ့ ေသြးလွည့္ပတ္စီးတဲ့ အနာဂတ္မွာ။
ရဲရင့္ရိုးသားေျဖာင့္မွန္တဲ့ က်ည္တစ္ေတာင့္က မြဲညစ္ပိုးစားေဖာက္ျပန္ေနတဲ့ ဦးေနွာက္ကို ပစ္ေဖာက္ဖြင့္ထြက္သလိုမ်ိဳး၊
လူျဖစ္က်ိဳးနပ္ဖို႔ ဒီေခတ္ဆိုးကို ပစ္သတ္တာဟာ မြန္ျမတ္တယ္၊
အဲဒီက်ည္ဆံေတြ သန္းေပါင္း ၅၀ေက်ာ္ရွိတဲ့ႏိုင္ငံမွာ သတၱိေတြ ယမ္းအ ေနလို႔မျဖစ္ဘူး၊
ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္ခူးရမယ္၊
ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္ဦးခ်မယ္၊
ဘုရားမ်ား။
ဆင္းလာတဲ့ ဆိုကၠားေပၚက ငါက တက္လာတဲ့ ဆိုကၠားေပၚကေကာင္ ကို ကိုယ္ခ်င္းစာမိရဲ့၊
ဘ၀ဆိုတာ မင္းလိုပဲ ေရွ႕ဆက္ရုန္းတက္ရဦးမဲ့ တကယ့္ကုန္းအတက္ေတြနဲ႔ေပါ့ကြာ၊
ခက္တာက အစိုးရမခ်စ္အားလို႔ ပစ္ထားတဲ့ရပ္ကြက္ထဲက ငါတို႔ဘ၀ေတြ ေဂြခြင္ခဲ့ရအခါခါ ဘီးေပါက္ခဲ့ရအခါခါ တိမ္းေမွာက္ခဲ့ရအခါခါ၊ ေပါက္ျပဲစုတ္ျပတ္ေနတဲ့ ရာစုလမ္းေတြေပၚ၊
ေရလွ်ံဗြက္ထေနတဲ့ ခေရာင္းလြင္ျပင္ဘ၀တန္ဖိုးခပ္ဆိုးဆိုးေတြေပၚ၊
သံသရာလိုပဲ လည္ပတ္ေနတဲ့အရာေတြကို မရပ္လိုက္နဲ႔၊
လည္ပတ္ေနတဲ့ေကာင္ေတြကို သတ္ၾက၊ သမိုင္းဘီးၾကီးလိမ့္ေနသည္။
မိုးလင္းခဲ့ျပီ၊
အဲဒီမွာ မနက္စာမရွိလည္း အိပ္ယာထရေပဦးမည္၊
အလုပ္လိုက္ရွာေနတုန္း ဗိုက္ဆာလာဦးမည္၊
စားစရာမရွိေသာ္လည္း ခံႏိုင္ရည္ရွိရဦးမည္၊
မိုးခ်ဳပ္ခဲ့ျပီ၊
အဲဒီမွာ အိပ္ယာမရွိလည္း အိပ္ရေပဦးမည္၊
မိဘကေမြးျပီး ႏိုင္ငံေတာ္က ပစ္ထားေသာ ခေလးမ်ားရဲ့ အနာဂတ္မဲ့ေရာဂါ ျမိဳ့ၾကီးမ်ားတြင္ ကူးစက္ပ်ံ့ႏွံ့ေနသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ႏြားႏို႔ခြက္ကို သြန္မသြားခဲ့ပါ။
စာသင္ယူဖူးသူႏွင့္ စာသင္ေပးဖူးသူတို႔
ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးအားလြမ္းေနတုန္း အလြမ္းခံေနရေသာ ေက်ာင္္းေတာ္ၾကီးရဲ့ မုဒ္ဦး၀တံခါးအား
စစ္ခေမာက္တစ္လံုးႏွင့္တူေသာ ေသာ့ဂေလာက္ တစ္လံုးခ်ိတ္ဆြဲထားစဥ္
စစ္တကၠသိုလ္ထဲမွာ ဗိုလ္ေလာင္းေတြ တစ္အုပ္ျပီးတစ္အုပ္ သင္တန္းဆင္းသြားခဲ့ၾကျပီ၊
မိုးရြာစဥ္လူအခ်ိဳ႕ ေငြနွင့္အ၀ယ္ခံရျပီး လံုျခံဳခဲ့ေသာ္လည္း လူအခ်ိဳ႕မွာေငြႏွင့္ အကန္ခံရေသာေၾကာင့္ စိုရႊဲ စုတ္ျပတ္ေနေသာဘ၀မ်ား၊ ေမာင္းတင္က်ည္ထိုးထားတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔၊
ေကာင္းကင္ဆိုးအား ပစ္ခ်ပစ္သတ္သြားမဲ့
မ်ိဳးဆက္မ်ားရဲ့ စိတ္ဓါတ္ လြတ္ေျမာက္ေရး ဓါးတစ္လက္လို က်စ္လစ္လက္ပထက္ရွ ေနတယ္။
ရန္နဲ႔ငါၾကား ခ်န္ထားစရာ အခ်စ္မရွိပါ။
ဒါဏ္ရာတစ္ေသာင္းနားတဲ့ အတိတ္
ယံုၾကည္ခ်က္တစ္ေသာင္းနားတဲ့ တိုက္ပြဲ
အနာဂတ္တစ္ေသာင္းနားတဲ့ ေအာင္ပြဲ
ေထာင္ထဲက ၆၅ ႏွစ္ မိခင္ေတြေမြးသမွ် ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြျဖစ္တဲ့ေျမရဲ့ chamberထဲက ကမၻာမေက်ဘူး ဟိန္းထ၊ လမ္းကိုယ္တိုင္ခ်ီတက္ေနရတဲ့လမ္းေပၚက ခ်ီတက္ေနၾကတဲ့ျပည္သူ႔ဘ၀မ်ား (တရားသျဖင့္)။
ျပည္တြင္းစစ္ အစြဲမကြ်တ္တဲ့ အရိုးစု၀ိညာဥ္ ၃ ေကာင္
သံလြင္ျမစ္ထဲ ေရရွပ္ေျပးကစားရာကေန ေဒါနေတာင္တန္းေပၚ လႊားကနဲ ၀ဲပ်ံခုန္တက္လိုက္စဥ္၊
တစ္ေကာင္က look over there လို႔ေျပာတယ္
ေနာက္တစ္ေကာင္က where လို႔ေမးတယ္
ေနာက္ထပ္တစ္ေကာင္က there ညႊန္ျပတယ္၊
အဲဒီမွာ ေသြးအိုင္ထဲ လဲျပိဳေသေနတဲ့ သင္တိုင္းျဖဴပ်ိဳ
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သံုး စစ္ဖိနပ္ခြာရာမ်ား
ေတာင္ယာစပါးခင္းပ်က္ထဲက အနိဌာရံု ျပည္တြင္းစစ္ရဲ့ထြက္ကုန္မ်ား
ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာဟာ အစိုးရဆိုးရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာဆိုးေတြကို လိုက္ပါသယ္ေဆာင္လို႔။
ရြာထိပ္ ေရတံခြန္က လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ေတြထုတ္လုပ္ျပီး ျမိဳ့ၾကီးျပၾကီးေတြဆီ ပို႔ေဆာင္ေနခ်ိန္မွာ
ေလာပိတရြာေလးကေတာ့ ဆီမီးခြက္ေလးထြန္းျပီး ကၾကီး ခေခြးေတြအလြတ္က်က္ေနရေၾကာင္း ေတးတစ္ပုဒ္ေရးဖြဲ.ခဲ့ၾကတယ္၊ ဒီေန႔ေတာ့...ထင္းခုတ္သြားသူဟာ တပါးေျမဆီစီးဆင္းေနတဲ့ ဂက္စ္ပိုက္လိုင္းၾကီးနဲ႔ ခလုပ္တိုက္လဲ ေမ့ေမ်ာအံ့ၾသ၊ ကိုယ့္ခ်မ္းသာမွဳထဲမွာကိုယ္ဆင္းရဲေမွာင္မိုက္ေနတဲ့ လူထုဘ၀နဲ႔ ကၾကီး ခေခြး လူ႔အဓိပၸါယ္ေတြ၊
ေကာင္းကင္ဟာေျမျပင္ကို ေသနတ္ဒင္နဲ႔ ဆန္ရင္းနာနာေထာင္းေနေလရဲ့ (ျဖစ္သင့္လို႔လား) (ျဖစ္ပ်က္ေနခဲ့/လွ်က္/တယ္)၊
ေကာင္းကင္ ကို ေျမျမိဳဖို႔ ျပည္သူေတြရဲ့ ဟက္တက္ကြဲ ႏွလံုးသားအက္ေၾကာင္း စိတ္ဓါတ္မီးေတာင္ေတြ ဓါတ္လိုက္ေပါင္းစည္းျပီ။
၆၄ ျမစ္ဖ်ားႏွင့္ ေမွာ္ကသိုဏ္း ျဖစ္လာပံု
၆၄ ႏွစ္အရြယ္အဖြားအို လူထုေခါင္းေဆာင္၊ ေမြးေန ့မွာ ေထာင္ထဲ ထဲ့ေလွာင္ခံထားရတယ္ဆိုေတာ့ လူ ့ႏွွလံုးသားနဲ ့ခံစားရတာ ရင္နင့္ေက်ကြဲေဒါသသင့္စုတ္ပဲ့တဲ့ရသ ပဲရတယ္။ အဲဒါနဲ ့အဲဒီေန ့က ဆံုဆည္းရာ စီေဘာက္ထဲမွာ ၆၄ အမည္နဲ ့“Happy Birthday လုပ္ရမလား Free Aung San Suu Kyi လို ့ေအာ္ရမလား Down With Dictatorship လို ့က်ိန္စာတိုက္ရမလား" လို ့ေရးခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ၆၄+၁ရက္၊ ၆၄+၂ရက္၊ ၆၄+၃ရက္...စသျဖင့္ ရက္စဥ္ဆက္တိုက္ တေန ့၀ါက် ၁ ေၾကာင္းႏွုန္းနဲ ့ေသတဲ့အထိ EPIC တပုဒ္ေရးမယ္လို ့ၾကီးၾကီးျမတ္ျမတ္ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ရဲရဲရင့္ရင့္ ဆံုးျဖတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ဒါဟာ Poem လား Prose လား Pomo-fiction လား က်ေနာ္မသိဘူး။ ဘာလို ့ စီေဘာက္ထဲ၀င္ေရးရလဲဆိုေတာ့...စီေဘာက္မွာ လာလည္သူေတြေရးတဲ့ ႏိုင္ငံေရး သံုးသပ္ခ်က္ေတြ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ စာလိုလို ကဗ်ာလိုလို ေရးသားခ်က္ေလးေတြကို က်ေနာ့္ စိတ္အေတြး စီးဆင္းတဲ့အတိုင္းလိုက္ေရးတာပါ။ ဘာလို ့တေန ့၁ ေၾကာင္းပဲေရးရလဲဆိုေတာ့...ေသတဲ့အထိေရးမွာရယ္၊ တေန ့ကို အလုပ္ကြ်န္ ၈ နာရီ ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ အင္တာနက္က ေန ့တိုင္းသံုးႏိုင္မွာမဟုတ္လို ့ဗလာစာအုပ္ အထူထဲေန ့စဥ္ေရးထဲ့ေနတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလံုးနဲ ့ ျမန္မာ့ျပည္သူထုတရပ္လံုး လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ရည္ရြယ္တယ္။ စာေပအရေတာ့ ဘာကိုမွမရည္ရြယ္ဘူး။ (ေမွာ္ကသိုဏ္း) ဆိုတာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ႏွစ္က က်ေနာ္ရည္ရြယ္ျပီး မထုတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ရဲ့ အမည္ပါ၊ ေမွာ္ကသိုဏ္း ေတြဆက္တိုက္ေရးသြားမယ္.....က်ေနာ္ရပ္သြားတဲ့အထိ။
သုအိုင္စံ
Subscribe to:
Posts (Atom)
